Parametr ISO w aparacie cyfrowym opisuje, jak "czuły" jest układ rejestrujący obraz w praktyce: im wyższe ISO, tym mocniej wzmacniany jest sygnał z matrycy, aby uzyskać jaśniejszy obraz przy tym samym czasie naświetlania i przysłonie. Wzmocnienie nie zwiększa jednak wyłącznie sygnału użytecznego, ale uwidacznia także zakłócenia powstające w elektronice i w samym procesie odczytu. Skutkiem jest większy szum luminancji (ziarnistość) i chrominancji (plamki barwne) oraz często spadek szczegółowości po odszumianiu.
Dlatego, przy założeniu porównania w podobnych warunkach (ta sama scena i ogólne ustawienia ekspozycji), największego zaszumienia należy oczekiwać przy najwyższym ISO z listy.
- 6400 – to najwyższa wartość wśród odpowiedzi, więc statystycznie i praktycznie daje największe zaszumienie obrazu.
- 1600 – nadal jest wysokim ISO, ale niższym niż 6400, więc typowo szum będzie mniejszy niż przy 6400.
- 400 – umiarkowane ISO; w większości aparatów daje wyraźnie lepszą jakość niż 1600/6400.
- 100 – niskie (bazowe) ISO, zwykle zapewnia najmniejszy szum i najwyższą jakość obrazu.
W praktyce na odczuwalny poziom szumu wpływa też m.in. wielkość matrycy, technologia sensora, temperatura, odszumianie w aparacie oraz to, czy zdjęcie było niedoświetlone i rozjaśniane w obróbce. Mimo tych różnic ogólna zasada egzaminacyjna pozostaje stała: wyższe ISO zwykle oznacza więcej szumu, więc w tym pytaniu poprawną odpowiedzią jest 6400.
