Sprawozdanie techniczne z pomiaru osnowy pomiarowej pełni funkcję opisu pracy pomiarowej i jej rezultatów. Ma umożliwić identyfikację czynności w terenie oraz ocenę, czy pomiar wykonano w sposób pozwalający na wykorzystanie wyników w dalszym opracowaniu.
Poprawny zestaw elementów obejmuje:
- dokładne dane lokalizacji (gdzie wykonano pomiar) – bez tego nie da się powiązać wyników z konkretnymi punktami/obszarem,
- datę pomiaru – potrzebną do identyfikacji pracy i odniesienia do warunków w czasie,
- nazwisko osoby wykonującej pomiar – element identyfikacyjny i odpowiedzialność za wykonanie,
- opis użytego sprzętu – pozwala ocenić, jakimi instrumentami uzyskano obserwacje i jakie mogły być ograniczenia,
- wyniki pomiarów – kluczowy rezultat pracy; bez nich sprawozdanie byłoby jedynie opisem czynności, a nie dokumentacją efektu.
Odpowiedź pozbawiona wyników pomiarów jest niepełna, bo nie zawiera tego, co stanowi cel pomiaru. Z kolei wariant z "wynikami pomiarów i zdjęciami z miejsca pomiaru" sugeruje, że fotografie są wymagane zawsze. W praktyce zdjęcia mogą być przydatnym załącznikiem (np. do udokumentowania stabilizacji punktu), ale nie stanowią uniwersalnego, obowiązkowego składnika każdego sprawozdania.
Na egzaminie warto zwracać uwagę, czy wśród elementów jest zarówno część identyfikacyjno-opisowa (kto/kiedy/gdzie/czym), jak i część wynikowa (co uzyskano). Brak którejkolwiek z tych części zwykle oznacza, że odpowiedź nie spełnia wymogu kompletności dokumentacji.
