Analiza SWOT służy do uporządkowania informacji potrzebnych przy planowaniu przedsięwzięcia (np. gospodarstwa ogrodniczego) w cztery grupy:
- mocne strony – zasoby i przewagi wewnętrzne (to, co już mamy i co działa na naszą korzyść),
- słabe strony – ograniczenia wewnętrzne (braki zasobów, kompetencji, organizacji),
- szanse – korzystne czynniki w otoczeniu zewnętrznym (trendy, popyt, nisza),
- zagrożenia – niekorzystne czynniki w otoczeniu zewnętrznym (konkurencja, spadek popytu, bariery rynkowe).
Odpowiedź "Liczba konkurencyjnych gospodarstw ogrodniczych w okolicy" jest poprawna, ponieważ opisuje otoczenie rynkowe firmy. Duża liczba konkurentów zwykle zwiększa presję cenową i utrudnia pozyskanie klientów, więc w praktyce bywa klasyfikowana jako zagrożenie. Nawet jeśli w danym przypadku konkurencja może działać pośrednio stymulująco (np. tworząc "rynek"), nadal jest to czynnik zewnętrzny, właściwy dla SWOT.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą finansowej części biznesplanu i są potrzebne do budżetu, rachunku opłacalności czy prognoz, ale nie są typowymi pozycjami SWOT:
- "Koszty reklamy" to planowany wydatek (decyzja wewnętrzna i element planu marketingowego/budżetu). W SWOT można co najwyżej opisać zdolność do promocji jako zasób lub brak zasobów na reklamę jako słabość, ale sama kwota kosztu nie jest czynnikiem SWOT.
- "Koszty zakupu sprzętu ogrodniczego" to nakłady inwestycyjne. W SWOT ocenia się np. posiadany park maszynowy (mocna strona) albo jego brak (słaba strona), a nie samą pozycję kosztową.
- "Planowane przychody ze sprzedaży roślin" to wynik prognozy sprzedaży; należy do części finansowej i planowania przychodów. SWOT nie jest zestawieniem przychodów, tylko diagnozą czynników wpływających na powodzenie przedsięwzięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród odpowiedzi widzisz wartości lub pozycje typu koszty/przychody, zwykle są one z budżetu. SWOT najczęściej opisuje warunki i uwarunkowania (rynek, konkurencję, zasoby, trendy), a nie gotowe pozycje rachunkowe.
