W przygotowaniu plików rastrowych do druku liczy się przede wszystkim zachowanie informacji o obrazie: odpowiednia głębia kolorów, możliwość zapisu bez strat oraz zgodność z narzędziami używanymi w poligrafii. Format TIFF jest od lat standardowym wyborem w takich zastosowaniach, ponieważ pozwala zapisać obraz w wysokiej jakości (często bezstratnie) i jest szeroko wspierany w środowiskach DTP i prepress.
Odpowiedź GIF nie jest dobrym wyborem do druku wysokiej jakości, bo format ten projektowano głównie do grafiki ekranowej; typowo wykorzystuje ograniczoną paletę barw, co łatwo prowadzi do widocznych zniekształceń kolorystycznych.
Odpowiedź BMP może przechowywać obraz bez kompresji, ale w praktyce produkcyjnej jest mniej wygodny: generuje duże pliki i nie jest typowym formatem wymiany w prepress. Sam brak kompresji nie oznacza jeszcze "najwyższej jakości" w sensie workflow (ważna jest też kompatybilność i kontrola parametrów zapisu).
Odpowiedź PNG bywa bezstratny i świetnie sprawdza się w grafice ekranowej (np. przezroczystości, interfejsy), jednak w druku częściej wybiera się formaty zakorzenione w poligrafii. PNG nie jest klasycznym formatem prepress do przekazywania fotografii i skanów w profesjonalnym obiegu produkcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "najwyższej jakości" dla grafiki rastrowej do druku, szukaj formatu kojarzonego z poligrafią i zapisem bezstratnym. Gdy w odpowiedziach występuje TIFF obok formatów typowo internetowych, zwykle jest to właściwy wybór.
