Wskaźniki dmft i dmfs są stosowane w epidemiologii stomatologicznej do opisu doświadczenia próchnicy w uzębieniu mlecznym. Kluczowa różnica dotyczy jednostki zliczania.
"dmft" odnosi się do zębów (tooth). Oznacza, że wynik rośnie o 1, gdy dany ząb mleczny spełnia kryteria ujęte w indeksie (np. jest objęty zmianą próchnicową). Dzięki temu dmft jest prosty w użyciu i szybki w badaniach przesiewowych, ale ma mniejszą rozdzielczość.
"dmfs" odnosi się do powierzchni (surface). Tutaj zlicza się zmiany w obrębie poszczególnych powierzchni zęba, więc jeden ząb może podnieść wynik o więcej niż 1 (jeśli problem dotyczy kilku powierzchni). Z tego powodu dmfs jest bardziej czuły i lepiej pokazuje rozległość problemu, ale wymaga dokładniejszego badania i konsekwentnych kryteriów oceny.
Odpowiedź "dmft odnosi się do liczby zębów mlecznych dotkniętych próchnicą, a dmfs do liczby powierzchni zębowych dotkniętych próchnicą" jest poprawna, bo trafnie wskazuje różnicę "zęby vs powierzchnie".
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ:
- Odwracają znaczenia (przypisując dmft powierzchniom, a dmfs zębom), co jest częstą pomyłką skrótów.
- Stwierdzają brak różnicy, choć wskaźniki mierzą to samo zjawisko na różnych poziomach szczegółowości.
- Sprowadzają dmft i dmfs do wypełnień lub ekstrakcji, mieszając elementy składowe indeksu z samą różnicą między "t" i "s".
W praktyce raportowania: jeśli celem jest szybkie porównanie populacji, często wystarcza dmft; gdy potrzebujesz bardziej szczegółowej oceny nasilenia zmian, przydatny jest dmfs.
