W logistyce rozróżnia się podejście push (wypychanie) i pull (ssanie) w sterowaniu przepływem materiałów. W systemie push produkcja/dostawy są uruchamiane głównie na podstawie planu lub prognozy, a magazyn często działa jako bufor zapasów. Towar trafia do magazynu "z wyprzedzeniem", a następnie jest wydawany klientowi z tego zapasu.
W przedstawionej tabeli każdy produkt (A i B) przechodzi kolejno przez trzy ogniwa: Producent → Magazyn → Klient, a magazyn przechowuje te same pozycje asortymentowe, które później trafiają do klienta. Taki opis pasuje do modelu, w którym magazyn jest zasilany i utrzymuje zapasy, czyli do systemu push.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- System pull – w podejściu pull przepływ jest "ciągnięty" przez rzeczywiste zapotrzebowanie (np. pobranie/zużycie), a uzupełnianie zapasu jest uruchamiane sygnałem popytu. Sama sekwencja producent–magazyn–klient nie przesądza o pull; kluczowy byłby opis mechanizmu sygnału (zamówienie, pobranie, limit min–max), którego tutaj nie ma.
- System hybrydowy – hybryda (push-pull) występuje, gdy część łańcucha działa planowo (push), a część na sygnał popytu (pull). Aby uzasadnić hybrydę, potrzebne byłyby informacje o punkcie rozdziału (tzw. decoupling point) lub o tym, na którym etapie przechodzi się z prognozy na zamówienia klienta. Tabela tego nie pokazuje.
- System kanban – kanban to metoda sygnalizowania uzupełnień i sterowania przepływem, zwykle kojarzona z podejściem pull. Do rozpoznania kanbanu potrzebny jest element "karty/sygnału" lub reguły uzupełnienia na podstawie pobrania. W tabeli nie ma żadnych informacji o sygnale, limitach czy obiegu kart.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie dominuje magazyn jako miejsce utrzymywania zapasu zasilanego wcześniej (plan/prognoza), najczęściej mówimy o push. Gdy kluczowy jest sygnał pobrania/zamówienia inicjujący uzupełnianie, bliżej do pull lub narzędzi takich jak kanban.
