Klasyfikacja pożarów porządkuje je według rodzaju palącego się materiału. Dzięki temu ratownik może szybciej dobrać właściwą taktykę i środek gaśniczy.
Metale palne (np. w postaci pyłów, wiórów lub elementów z metali reaktywnych) zalicza się do klasy D. To odrębna grupa, ponieważ część metali może reagować z wodą lub intensywnie się utleniać, a niektóre typowe środki gaśnicze mogą być nieskuteczne lub niebezpieczne w użyciu.
Dlatego odpowiedź "Klasa D" poprawnie uzupełnia brakujące pole w tabeli.
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- "Klasa E" bywa potocznie łączona z urządzeniami elektrycznymi, ale w tej klasyfikacji nie jest właściwą klasą materiałową pożaru metali; prąd jest raczej cechą sytuacji (instalacja pod napięciem), a nie paliwem.
- "Klasa F" dotyczy innego rodzaju materiałów (kuchennych tłuszczów/olejów w warunkach gastronomicznych), więc nie opisuje palenia metali.
- "Klasa G" nie jest standardową klasą materiałową w tej tabeli; może wynikać z mylenia oznaczeń lub skrótów spotykanych w innych kontekstach.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać mapowanie: A–ciała stałe, B–ciecze, C–gazy, D–metale, a następnie ćwiczyć rozpoznawanie paliwa w opisie zdarzenia.