Schemat przedstawia najprostszy sposób uruchomienia odbiornika trójfazowego/jednofazowego (silnika) poprzez element łączeniowy oraz zabezpieczenie przeciążeniowe. W torze zasilania (mocy) widzimy kolejno: sygnał uruchomienia, stycznik/contaktor główny KM1, następnie przekaźnik termiczny PT i na końcu silnik M.
Dlaczego "Układ sterowania bezpośredniego"?
W sensie praktycznym oznacza to, że silnik jest załączany bez dodatkowych stopni regulacji lub przełączania uzwojeń (brak np. gwiazda–trójkąt, brak falownika, brak softstartu). KM1 pełni rolę głównego łącznika zasilania silnika, a PT zabezpiecza go przed przeciążeniem. Taki układ jest typowy dla prostych napędów, gdzie wystarczy włączyć i wyłączyć silnik oraz zapewnić ochronę przeciążeniową.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Układ sterowania pośredniego" – to określenie bywa używane, gdy obwód sterowania (np. na napięciu pomocniczym) steruje elementem wykonawczym, który dopiero załącza tor mocy. W przedstawionym uproszczeniu nie pokazano oddzielnego, rozbudowanego obwodu sterowania (np. z podtrzymaniem, stykami pomocniczymi, blokadami), więc nie jest to właściwa klasyfikacja w ramach tego zadania.
- "Układ sterowania impulsowego" – sterowanie impulsowe wymagałoby rozpoznawalnego mechanizmu pamięci stanu po krótkim impulsie (np. przekaźnik bistabilny, logika podtrzymania). Tego typu elementów ani zasady działania nie widać w schemacie.
- "Układ sterowania sekwencyjnego" – sekwencja oznacza kolejne kroki zależne od warunków (czujników, czasu, stanów pośrednich). Tu występuje pojedyncze załączenie toru zasilania przez stycznik i zabezpieczenie; brak etapów procesu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz stycznik główny i przekaźnik termiczny w szeregu z silnikiem, a brakuje elementów przełączających sposób pracy napędu lub logiki etapowej, najczęściej jest to prosty układ bezpośredniego załączania silnika z zabezpieczeniem przeciążeniowym.
