Tabela pokazuje podział asortymentu na gatunki oraz liczbę tytułów. To opisuje jedynie wymiar ilościowy (ile pozycji w danej kategorii), ale nie mówi nic o tym, jaką wartość ma dany segment i jaki może mieć wpływ na budżet zakupów czy potencjalny przychód.
Dodanie informacji "cena średnia dla każdego gatunku" uzupełnia tabelę o wymiar finansowy. Dzięki temu można dalej tworzyć wnioski handlowe, np. szacować wartość segmentu (w uproszczeniu: liczba tytułów × średnia cena) oraz porównywać kategorie nie tylko "ile ich jest", ale też "jakie pieniądze reprezentują". Taki zestaw danych jest bardziej uniwersalny dla podstawowej analizy asortymentu.
Pozostałe propozycje mają charakter bardziej operacyjny lub szczegółowy:
- "data ostatniego zakupu książek danego gatunku" wspiera kontrolę dostaw/rotacji, ale nie jest informacją fundamentalną dla podstawowej struktury asortymentu. Bez doprecyzowania celu raportu nie musi być najważniejszą poprawką.
- "autor najpopularniejszej książki danego gatunku" to informacja marketingowa, zależna od definicji "popularności" i zmienna w czasie; nie opisuje stabilnie struktury całej kategorii.
- "ilość kopii najpopularniejszej książki danego gatunku" dotyczy pojedynczego tytułu, a tabela ma charakter przekrojowy dla kategorii. Taki wskaźnik miesza poziomy analizy (kategoria vs konkretna pozycja).
W praktyce podstawowa tabela asortymentowa powinna zawierać dane możliwie uniwersalne i porównywalne między kategoriami. Informacje o bestsellerach czy datach zakupów częściej należą do raportów drugiego poziomu, tworzonych do konkretnych zadań (promocje, uzupełnianie braków, analiza rotacji).
