Promieniomierz (wzornik promieni, wzorce łuków kołowych) to warsztatowy przyrząd kontrolno-pomiarowy służący do sprawdzania promieni zaokrągleń wypukłych i wklęsłych metodą porównawczą. Jest zbudowany z zestawu stalowych płytek ("listków") o różnych promieniach krzywizny, zwykle zamocowanych obrotowo w oprawce. Podczas kontroli przykłada się kolejne listki do badanego zaokrąglenia i obserwuje przyleganie – dąży się do braku tzw. szczeliny świetlnej.
Odpowiedź "C" jest poprawna, ponieważ przedstawia narzędzie o konstrukcji wachlarzowej, w którym listki mają gładkie, łukowe krawędzie (profile promieni), typowe dla promieniomierza. Takie końcówki umożliwiają dopasowanie do łuków o określonym promieniu.
Pozostałe narzędzia nie służą do sprawdzania promieni:
- "A" to płytka z nacięciami w kształcie litery V i oznaczeniami kątów – odpowiada wzornikom do kątów/profili (np. ustawianie/ocena geometrii, a nie promieni).
- "B" ma listki z ząbkowanymi krawędziami, charakterystycznymi dla wzornika do gwintów (grzebienia). Ząbki odwzorowują skok i zarys gwintu, a nie łuk kołowy o danym promieniu.
- "D" to wachlarz prostych, gładkich blaszek o różnej grubości – typowy szczelinomierz, używany do pomiaru/sprawdzania szczelin, luzów i odstępów, nie promieni.
W praktyce warsztatowej często mówi się zarówno o "pomiarze", jak i "sprawdzaniu" promieni promieniomierzem. Kluczowe jest zrozumienie, że wynik uzyskuje się przez porównanie kształtu (dopasowanie listka), a nie przez odczyt z podziałki jak w suwmiarce.
