W soczewkach okularowych (szczególnie z tworzyw sztucznych, ale także w szkle) ważnym etapem kontroli jakości jest sprawdzenie, czy w materiale nie występują nadmierne naprężenia wewnętrzne. Naprężenia mogą powstać m.in. po obróbce mechanicznej, niewłaściwym chłodzeniu, montażu w oprawie albo po wykonaniu otworów/rowków. Ich obecność zwiększa ryzyko pękania, odkształceń oraz pogorszenia własności użytkowych soczewki.
Przyrządy wykorzystujące światło spolaryzowane (typowo polaryskop) umożliwiają taką ocenę, ponieważ naprężony materiał może wykazywać dwójłomność naprężeniową. W praktyce obserwuje się charakterystyczne wzory (np. pasma, obszary zmiany jasności lub barwy przy zastosowaniu odpowiednich filtrów), które wskazują na rozkład naprężeń. Dlatego odpowiedź "naprężeń" jest zgodna z typowym zastosowaniem takiego układu optycznego w kontroli soczewek okularowych.
- "absorpcji" jest niepoprawne, ponieważ absorpcję (pochłanianie) ocenia się metodami fotometrycznymi lub pomiarami transmisji/pochłaniania, a nie przez analizę obrazów w polaryskopie.
- "jednorodności" może brzmieć podobnie do kontroli jakości materiału, ale jednorodność (np. wtrącenia, smugi, niejednorodny współczynnik załamania) bada się innymi technikami: oględzinami w przechodzącym świetle białym, metodami interferencyjnymi, czasem innymi układami inspekcyjnymi. Polaryskop jest ukierunkowany na efekty związane z naprężeniami.
- "liczby Abbego" jest niepoprawne, bo liczba Abbego to parametr dyspersji materiału. Wyznacza się ją z pomiarów współczynnika załamania dla różnych długości fali (np. na refraktometrze lub w danych materiałowych), a nie z obserwacji w układzie do ujawniania naprężeń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się schemat przyrządu z elementami kojarzonymi z polaryzacją (np. polaryzator/analyzer), to najczęściej sprawdzana jest umiejętność powiązania go z kontrolą naprężeń lub analizą zjawisk dwójłomnych.
