Zastaw wynajmującego na rzeczach ruchomych najemcy wniesionych do przedmiotu najmu jest klasycznym przykładem zastawu ustawowego, czyli zabezpieczenia, które powstaje z mocy prawa, bez potrzeby zawierania odrębnej umowy zastawniczej. Istotą pytania jest rozpoznanie źródła powstania prawa: nie jest nim czynność prawna stron ani wpis do rejestru, lecz sam fakt spełnienia warunków przewidzianych w przepisach dotyczących najmu.
Odpowiedź "ustawowy" jest poprawna, ponieważ opis dotyczy uprawnienia wynajmującego, które ma zabezpieczać jego wierzytelności związane z najmem (typowo świadczenia pieniężne, jak czynsz oraz świadczenia uboczne). Mechanizm polega na związaniu zabezpieczenia z rzeczami ruchomymi należącymi do najemcy, znajdującymi się w lokalu lub innym przedmiocie najmu.
- "umowny" jest nieprawidłowy, bo zastaw umowny wymaga zgodnych oświadczeń woli i ustanowienia zabezpieczenia w umowie; sam fakt najmu nie tworzy go automatycznie.
- "rejestrowy" jest nieprawidłowy, ponieważ ten typ zastawu jest powiązany z rejestrem i szczególnym trybem powstania; nie wynika wyłącznie z relacji najmu i wniesienia rzeczy do lokalu.
- "lombardowy" jest nieprawidłowy: lombard kojarzy się z zastawem jako formą zabezpieczenia pożyczki w relacji klient–lombard, a nie z ustawowym uprawnieniem wynajmującego w najmie.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać regułę: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "przysługuje z mocy prawa" lub opis instytucji przypisanej konkretnej relacji (jak najem), często chodzi o zastaw ustawowy, a nie o rozwiązania wymagające dodatkowych formalności.
