W cukrzycowej kwasicy metabolicznej (DKA) u psa występują jednocześnie: znaczna hiperglikemia, odwodnienie (na skutek diurezy osmotycznej), zaburzenia elektrolitowe oraz kwasica związana z ketonemią/ketonurią. Priorytetem w postępowaniu jest stabilizacja krążeniowo-oddechowa i stopniowe wyrównywanie zaburzeń metabolicznych.
Odpowiedź "glukozy." jest właściwa w sensie doboru płynu na starcie, ponieważ roztwór glukozy podany dożylnie zwiększa podaż glukozy i może dodatkowo podnosić glikemię. W fazie początkowej DKA celem jest raczej zmniejszenie hiperglikemii (m.in. dzięki płynoterapii i insulinoterapii prowadzonej przez lekarza) oraz poprawa perfuzji tkanek i nerek. Dlatego jako płyny początkowe wybiera się najczęściej izotoniczne krystaloidy, a decyzja o ewentualnym włączeniu glukozy zapada później, gdy poziom glukozy spada do wartości wymagających jej uzupełniania przy kontynuacji insuliny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują jako "nie można"?
- "płynu Ringera." – to krystaloid izotoniczny; w praktyce może być stosowany w płynoterapii u wielu pacjentów w stanie nagłym. Ostateczny wybór zależy od stanu pacjenta i zaleceń lekarza, ale sam fakt DKA nie czyni go automatycznie zakazanym.
- "soli fizjologicznej." – 0,9% NaCl jest klasycznym płynem izotonicznym używanym do uzupełniania objętości i odwodnienia. W DKA bywa wybierany jako płyn początkowy, zwłaszcza gdy potrzeba prostego krystaloidu do resuscytacji płynowej.
- "płynu wieloelektrolitowego." – to również krystaloid izotoniczny o składzie zbliżonym do płynu zewnątrzkomórkowego; w wielu protokołach może być rozważany, a kluczowe jest monitorowanie elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy DKA i pada opcja "roztwór glukozy" jako płyn nawadniający, zwykle jest to pułapka. Glukozę dołącza się dopiero w określonej fazie terapii, gdy wymaga tego bezpieczeństwo dalszej insulinoterapii (decyzja lekarza) i wyniki monitoringu.
