Modulacja szerokości impulsu (PWM) polega na sterowaniu poprzez zmianę szerokości impulsu, czyli czasu, przez jaki sygnał pozostaje w stanie aktywnym w jednym okresie. W praktyce opisuje się to współczynnikiem wypełnienia: im większe wypełnienie, tym większa wartość średnia napięcia/prądu "widziana" przez obciążenie (np. silnik DC, diodę LED, grzałkę).
Odpowiedź "zmiany szerokości impulsu." jest poprawna, ponieważ to właśnie szerokość (czas załączenia) jest parametrem modulowanym w PWM. Zazwyczaj amplituda sygnału pozostaje stała (np. 0/5 V, 0/24 V), a częstotliwość nośna jest dobierana do aplikacji (np. aby uniknąć słyszalnych pisków w silnikach lub migotania w oświetleniu).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "zmiany fazy impulsu." – przesuwanie fazy zmienia położenie impulsu w czasie względem odniesienia, ale nie opisuje istoty PWM; samo przesunięcie nie reguluje wypełnienia ani wartości średniej w typowym rozumieniu PWM.
- "amplitudy impulsu." – zmiana amplitudy to inny sposób sterowania (zmiana poziomu napięcia), nie modulacja szerokości; w układach cyfrowych amplituda zwykle jest stała i wynika z poziomów logicznych.
- "częstotliwości." – sterowanie częstotliwością oznaczałoby zmianę liczby okresów na sekundę; to nie jest definicja PWM. W PWM kluczowe jest "jak długo włączone" w każdym okresie, a nie "jak często" występują okresy.
W mechatronice PWM spotkasz najczęściej w sterowaniu silnikami (regulacja prędkości/momentu), w sterowaniu oświetleniem LED oraz w elektronice mocy (przekształtniki, falowniki). Na egzaminie warto pamiętać prostą regułę: PWM = regulacja wypełnieniem, czyli zmianą czasu załączenia w stałym okresie.
