W elektronice radiator (często nazywany też chłodnicą/heat sink) jest elementem konstrukcyjnym, którego zadaniem jest odprowadzanie ciepła do otoczenia. Działa przede wszystkim przez zwiększenie powierzchni wymiany ciepła, dzięki czemu elementy wydzielające straty mocy (np. stabilizatory liniowe, tranzystory mocy, mostki prostownicze, układy w obudowach z metalowym polem) mogą pracować w bezpiecznej temperaturze.
Odpowiedź "element odprowadzający ciepło do otoczenia." jest poprawna, bo opisuje podstawową funkcję radiatora w urządzeniach elektronicznych: ograniczenie temperatury złącza/obudowy i poprawę niezawodności. W praktyce radiator bywa montowany z użyciem pasty termoprzewodzącej lub termopadu, a czasem z izolacją elektryczną (gdy element mocy ma połączony elektrycznie metalowy spód).
Odpowiedź "tor wykorzystywany w transmisji radiowej." jest błędna, ponieważ dotyczy toru radiowego (ścieżki sygnałowej), a nie elementu do gospodarki cieplnej. "Radiacyjny pirometr termoelektryczny." to przyrząd do bezdotykowego pomiaru temperatury (pomiar promieniowania), a nie radiator. "Nastawna cewka toroidalna do strojenia radioodbiornika." opisuje element strojenia obwodów w.cz., czyli komponent stricte radiotechniczny, niezwiązany z chłodzeniem podzespołów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniach pojawiają się tematy przegrzewania, strat mocy, chłodzenia obudów lub pracy elementów mocy, najczęściej chodzi o radiator i pojęcia termiczne (odprowadzanie ciepła), a nie o "radio-" w znaczeniu transmisji.
