Podczas załadunku koparką jednonaczyniową kluczowe jest takie ustawienie koparki i samochodu oraz taki tor ruchu osprzętu, aby minimalizować zagrożenie dla kabiny kierowcy i osób w otoczeniu. Najbardziej ryzykowną sytuacją jest prowadzenie łyżki (z urobkiem lub bez) po torze przebiegającym bezpośrednio nad kabiną. W razie błędu operatora, nagłego ruchu maszyny, obsunięcia urobku z łyżki albo niezamierzonego obrotu nadwozia, konsekwencje w tej strefie mogą być najpoważniejsze.
Odpowiedź "B" odpowiada schematowi, w którym czerwona strzałka pokazuje tor ruchu końcówki ramienia/łyżki przechodzący nad węższą częścią pojazdu (kabiną), zanim ruch zakończy się nad skrzynią. To oznacza nieprawidłowy sposób przemieszczania podczas załadunku, bo strefa potencjalnego upadku urobku i strefa możliwego kontaktu osprzętu obejmuje kabinę.
Pozostałe warianty przedstawiają tory, które w mniejszym stopniu ingerują w strefę kabiny (np. prowadzą ruch na tylną część skrzyni lub od strony, która omija kabinę). Mogą one nadal wymagać oceny warunków terenowych i organizacji ruchu, ale nie pokazują najbardziej oczywistego błędu polegającego na "przecinaniu" kabiny torem łyżki.
- Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw identyfikuj kabinę i sprawdź, czy tor ruchu łyżki jej nie obejmuje.
- Praktyka: dąży się do załadunku na skrzynię w sposób powtarzalny, z możliwie krótkim i kontrolowanym torem, bez zbędnego "zamachu" nad strefami chronionymi.
