W silniku indukcyjnym zmienne w czasie pole magnetyczne wytwarzane przez stojan przenika przez obwód magnetyczny maszyny, w tym przez rdzeń wirnika. Ponieważ rdzeń jest wykonany z materiału ferromagnetycznego, a jednocześnie ma pewną przewodność elektryczną, w masie metalu mogą indukować się prądy wirowe.
Jeśli rdzeń byłby wykonany z litego materiału, prądy wirowe mogłyby płynąć po dużych pętlach, co prowadzi do:
- zwiększenia strat mocy (straty w rdzeniu),
- nadmiernego nagrzewania wirnika,
- pogorszenia sprawności i niezawodności napędu.
Dlatego rdzeń wykonuje się jako pakiet blach elektrotechnicznych wzajemnie izolowanych. Cienkie, odizolowane od siebie blachy "przecinają" możliwe drogi przepływu prądów wirowych i ograniczają ich wartość, zmniejszając straty i temperaturę pracy. To standardowa zasada konstrukcyjna w maszynach prądu przemiennego.
Odpowiedź "litego materiału magnetycznego anizotropowego" jest błędna, bo sama anizotropia nie rozwiązuje problemu prądów wirowych wynikającego z przewodności i dużych przekrojów. Odpowiedź "litego materiału magnetycznego izotropowego" jest błędna z analogicznego powodu: lity rdzeń sprzyja prądom wirowym i stratom. Odpowiedź "pakietu blach elektrotechnicznych nie izolowanych od siebie" również jest nieprawidłowa, bo bez izolacji międzywarstwowej blachy elektrycznie łączą się, a rdzeń zachowuje się bliżej bryły przewodzącej, co znowu zwiększa prądy wirowe.
W praktyce serwisowej warto kojarzyć tę zasadę z objawami: podwyższona temperatura, nietypowe straty i spadek sprawności mogą mieć związek m.in. z uszkodzeniami lub pogorszeniem izolacji międzylaminacyjnej w rdzeniu.
