Niezgodność recepturowa to sytuacja, w której po połączeniu składników receptury dochodzi do niepożądanego oddziaływania pogarszającego jakość, trwałość lub działanie leku (np. zmiana wyglądu, konsystencji, jednorodności, uwalniania, a w konsekwencji skuteczności).
Odpowiedź "adsorpcja" opisuje konkretny mechanizm takiej niezgodności: jedna substancja może wiązać się na powierzchni innej (np. na cząstkach proszku lub składnika o dużej powierzchni właściwej). Skutkiem bywa zmniejszenie ilości substancji dostępnej do działania lub zmiana właściwości technologicznych (np. gorsza jednorodność i powtarzalność dawki).
Pozostałe propozycje są mylące, ponieważ:
- "substancje higroskopijne" to nazwa grupy substancji o zdolności pochłaniania wilgoci z powietrza. Higroskopijność może sprzyjać problemom w recepturze (np. zbrylaniu, zmianie masy), ale sama w sobie nie jest jednoznacznym wskazaniem typu niezgodności bez kontekstu składu i postaci leku.
- "euteksja" to zjawisko fizykochemiczne dotyczące mieszanin (często proszków), które może prowadzić do upłynnienia w wyniku obniżenia temperatury topnienia mieszaniny. Może być przyczyną kłopotów technologicznych, jednak jest innym mechanizmem niż adsorpcja i bez podania składu nie da się jej automatycznie przypisać jako "niezgodności na recepcie".
- "mieszanina semitektyczna" opisuje szczególny typ mieszaniny/układu, a nie uniwersalny, jednoznaczny mechanizm niezgodności rozpoznawalny z samego brzmienia pytania.
W praktyce egzaminacyjnej warto rozróżniać: (1) mechanizmy (np. adsorpcja) oraz (2) właściwości substancji (np. higroskopijność) i pamiętać, że dopiero mechanizm mówi, jaka niezgodność zachodzi i dlaczego wpływa na jakość leku.
