Aby ocenić, czy rezystor jest przeciążony, porównuje się moc wydzielaną na nim z jego mocą znamionową (np. 0,25 W lub 1 W). Gdy moc wydzielana jest większa od znamionowej, rezystor może się przegrzać, zmienić wartość, a nawet ulec uszkodzeniu.
W treści podano, że woltomierze wskazują po 15 V. Dla rezystora o oporze 400 Ω i napięciu 15 V moc strat można policzyć najprościej ze wzoru:
P = U² / R
Podstawienie danych: P = 15² / 400 = 225 / 400 = 0,5625 W, czyli w przybliżeniu 0,56 W.
Teraz porównanie z mocami znamionowymi:
- Dla R1 = 0,25 W: 0,56 W > 0,25 W, więc R1 jest przeciążony.
- Dla R2 = 1 W: 0,56 W < 1 W, więc R2 nie jest przeciążony.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "rezystor R1 jest przeciążony."
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo ignorują porównanie mocy obliczonej z mocą znamionową: stwierdzenie, że oba są przeciążone, pomija fakt, że 1 W ma zapas; stwierdzenie, że żaden nie jest przeciążony, przeczy wynikowi 0,56 W względem 0,25 W; a stwierdzenie o przeciążeniu R2 jest sprzeczne z zapasem mocy 1 W.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy znasz napięcie na rezystorze i jego opór, wzór P=U²/R zwykle jest najszybszy i zmniejsza ryzyko błędów pośrednich.
