W tym zadaniu kluczowe jest powiązanie miejsca wytworzenia stomii (narządu/układu) z jej funkcją. Nazwy stomii są zwykle tworzone od nazwy narządu, z którego wyprowadzono ujście, z końcówką "-stomia".
Tracheostomia dotyczy tchawicy. Jeżeli opis mówi o "otworze w tchawicy, służącym do oddychania", chodzi o stomę oddechową, umożliwiającą przepływ powietrza przez szyję do dróg oddechowych. To jednoznacznie wskazuje tracheostomię.
Gastrostomia dotyczy żołądka. Opis "otwór w żołądku, służący do wprowadzania pokarmu" wskazuje dostęp do żywienia dojelitowego. W praktyce często spotyka się gastrostomię odżywczą wykonywaną endoskopowo (PEG), ale najważniejsze jest tutaj rozpoznanie narządu: żołądek.
Kolostomia dotyczy jelita grubego i służy do odprowadzania treści kałowej. Gdy opis podaje "otwór w jelitach, służący do wydalania kału", właściwa jest kolostomia (stomia kałowa). Typowym błędem jest pomylenie jej z urostomią tylko dlatego, że oba rozwiązania służą do odprowadzania wydalin.
Urostomia dotyczy układu moczowego i służy do odprowadzania moczu. Opis "otwór w układzie moczowym, służący do wydalania moczu" wskazuje właśnie urostomię. Najczęstsze nieporozumienie wynika z braku rozróżnienia, czy mowa o przewodzie pokarmowym (kał) czy moczowym (mocz).
Pozostałe dopasowania są nieprawidłowe, bo nie zgadzają się z narządem: tracheostomia nie dotyczy przewodu pokarmowego ani moczowego, gastrostomia nie służy do oddychania ani wydalania, kolostomia nie odprowadza moczu, a urostomia nie odprowadza kału. Na egzaminie warto czytać opisy "od końca": najpierw ustalić funkcję (oddychanie/żywienie/kał/mocz), a potem dopasować do niej nazwę stomii.
