W macierzach RAID kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy wydajnością a odpornością na awarie. Pytanie dotyczy takiego poziomu RAID, który nie jest odporny na awarię któregokolwiek dysku, czyli nie zapewnia tolerancji awarii pojedynczego dysku.
RAID 0 to konfiguracja typu striping: dane są dzielone na bloki i zapisywane naprzemiennie na kilku dyskach. Zwykle daje to wzrost wydajności, bo równolegle pracuje więcej nośników. Jednak w RAID 0 nie ma nadmiarowości (brak kopii lustrzanej i brak parzystości). Skutkiem jest to, że awaria jednego dysku oznacza brak dostępu do części bloków, a więc w praktyce utratę spójności całego woluminu i utratę danych.
Dlatego odpowiedź "RAID 0" pasuje do warunku "nie jest odporna na awarię dowolnego z dysków".
Pozostałe propozycje są mylące, bo sugerują mechanizmy zwiększające niezawodność:
- "RAID 6" kojarzy się z podwójną parzystością i w typowych opisach jest przedstawiany jako poziom tolerujący awarie (zwykle więcej niż jednego dysku). To przeciwieństwo braku redundancji w RAID 0.
- "RAID 4" jest opisywany jako wariant z parzystością (dedykowany dysk parzystości). Sama idea parzystości ma na celu umożliwienie odtworzenia danych po awarii jednego dysku, więc nie spełnia warunku z pytania.
- "RAID 2" to rzadko spotykany historyczny poziom opisywany w literaturze RAID, powiązany z kodami korekcji błędów. W typowym ujęciu nie jest to konfiguracja "bez ochrony" jak RAID 0, dlatego jako odpowiedź na brak odporności jest mniej trafna.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "brak odporności na awarię dysku", najpierw sprawdź, czy któryś poziom RAID jest znany jako striping bez redundancji. To najczęściej prowadzi do RAID 0.
