Przy powierzchni 2 ha produkcja ogórków ma zwykle małą lub średnią skalę, a wielkość i jakość zbioru mogą się zmieniać w czasie (sezonowość, pogoda, tempo dojrzewania). W takiej sytuacji najkorzystniejszym kanałem zbytu jest targowisko, czyli sprzedaż bezpośrednia do konsumenta.
Sprzedaż na targowisku bywa "najlepsza" w sensie praktyczno-ekonomicznym, ponieważ:
- skraca łańcuch dostaw – brak pośredników oznacza większy udział rolnika w cenie końcowej,
- ma niskie bariery wejścia w porównaniu z handlem sieciowym,
- daje elastyczność ilości – można sprzedawać tyle, ile realnie zebrano danego dnia,
- umożliwia bezpośredni kontakt z klientem i budowanie stałych odbiorców,
- często zapewnia natychmiastową płatność, co ogranicza ryzyko zatorów płatniczych.
Pozostałe propozycje są mniej optymalne dla 2 ha:
- "Supermarket" – zwykle oczekuje dużych, powtarzalnych i regularnych dostaw, jednolitych partii oraz spełnienia wymagań logistycznych i jakościowych; to trudniejsze dla małej skali.
- "Giełda" – jest kojarzona głównie z obrotem hurtowym i pośrednictwem, co zwykle oznacza niższą cenę dla producenta oraz mniejszą kontrolę nad warunkami sprzedaży.
- "Aukcja" – nie jest typowym, powszechnym kanałem sprzedaży dla warzyw gruntowych w codziennej praktyce rolniczej; może generować dodatkowe ryzyko cenowe i organizacyjne.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o "najlepszej formie sprzedaży" kluczowe jest dopasowanie kanału do skali, regularności dostaw i kosztów pośrednictwa, a nie samo to, czy dany kanał jest teoretycznie dostępny.
