Poprawna jest odpowiedź "w Parku Narodowym Gór Stołowych", ponieważ to właśnie Góry Stołowe są w Polsce klasycznym obszarem rozwoju rzeźby w piaskowcach ciosowych: występują tam liczne wychodnie, rozbudowane systemy spękań i bloków, a także bardzo charakterystyczne formy wietrzeniowo-erozyjne. W takich skałach, dzięki ich budowie i spękaniu, mogą powstawać labirynty skalne, ambony, baszty i progi, co jest istotą pytania o "różnorodne formy erozyjne".
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do treści pytania?
- "w Słowińskim Parku Narodowym" – obszar ten jest znany przede wszystkim z ruchomych wydm i procesów eolicznych zachodzących w osadach piaszczystych. To zupełnie inny typ środowiska i materiału geologicznego niż zwięzłe piaskowce ciosowe opisywane w pytaniu.
- "w Karkonoskim Parku Narodowym" – Karkonosze kojarzą się głównie ze skałami krystalicznymi (twarde skały magmowe i metamorficzne) oraz formami rzeźby typowymi dla gór wysokich, w tym zróżnicowaniem wynikającym z budowy masywu. Nie jest to sztandarowy przykład form w piaskowcach ciosowych górnej kredy.
- "w Ojcowskim Parku Narodowym" – Ojcowski PN jest znany z rzeźby krasowej w skałach węglanowych (m.in. jaskinie, ostańce), czyli z procesów rozpuszczania, a nie z form rozwiniętych w piaskowcach ciosowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się jednocześnie litologia ("piaskowce ciosowe") i wiek ("górna kreda"), najpierw dopasuj region kraju, w którym takie skały budują krajobraz, a dopiero potem wybieraj park narodowy. To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi na podstawie samego skojarzenia z "ładnymi skałkami".
