Aby rozwiązać zadanie, trzeba potraktować je jak prosty kosztorys oparty na tabeli. Najpierw identyfikuje się jakie elementy są wymagane przez warunki z treści:
- System ISOBUS bez GPS – skoro nie można korzystać z sygnału GPS, prędkość jazdy musi być pozyskiwana z czujnika prędkości jazdy, a nie z odbiornika satelitarnego.
- Obrotomierze: 4 sztuki – w kosztach należy uwzględnić cenę obrotomierza przemnożoną przez 4 (to najczęstsze miejsce błędu rachunkowego).
- Czujnik pozycji roboczej – dodaje się jego koszt, bo jest wskazany jako konieczny do prawidłowej pracy.
- Odległość 3 m od gniazda ISOBUS – w tabeli zwykle występują elementy połączeniowe (np. odpowiedni przewód, przedłużenie lub adapter). Należy uwzględnić dokładnie to, co tabela przypisuje do takiej konfiguracji.
Następnie wykonuje się sumowanie wartości z tabeli dla wszystkich wymaganych pozycji (z poprawną liczbą sztuk). Suma tych pozycji daje 6510,00 zł, co odpowiada kompletowi części zgodnemu z opisem modernizacji.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 6460,00 zł jest typowe dla sytuacji, gdy pominięto jeden element (np. czujnik pozycji roboczej albo część połączeniową wynikającą z odległości).
- 6860,00 zł pasuje do scenariusza, w którym doliczono element niepotrzebny w wariancie bez GPS (np. komponent związany z GPS) albo wybrano droższy wariant z tabeli.
- 7460,00 zł wskazuje na istotne przeszacowanie, często spowodowane złą liczbą sztuk (np. policzenie dodatkowych czujników/obrotomierzy) lub doliczenie kilku pozycji niewynikających z treści.
Na egzaminie warto stosować prostą kontrolę: zrobić listę wymaganych części, dopisać ilości, a dopiero potem przenosić ceny z tabeli i sprawdzać, czy żaden element nie został policzony podwójnie.
