KWALIFIKACJA CHM3 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 22.
Roztwór zawierający 16,00 g siarczanu(VI) miedzi(II) nasycono siarkowodorem. Masa wytrąconego siarczku miedzi(II), po odsączeniu i wysuszeniu, wynosiła 8,64 g. Oblicz procentową wydajność tej reakcji.
Ilustracja przedstawia równanie chemiczne reakcji siarczanu(VI) miedzi(II) z siarkowodorem, w wyniku której powstaje
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć wydajność, wyznacza się masę teoretyczną CuS z 16,00 g CuSO4. Reakcja przebiega w stosunku molowym 1:1 (CuSO4 → CuS), więc n(CuSO4)=m/M. Następnie mteor(CuS)=n·M(CuS) i wydajność = 8,64 g / mteor ·100%, co daje ok. 90%.

Pełne wyjaśnienie:

Wydajność procentowa porównuje masę produktu otrzymaną w doświadczeniu z masą produktu obliczoną teoretycznie ze stechiometrii reakcji.

1) Równanie reakcji
Po nasyceniu roztworu siarkowodorem zachodzi reakcja strącania siarczku miedzi(II):
CuSO4 + H2S → CuS↓ + H2SO4
Z równania wynika stosunek molowy: 1 mol CuSO4 daje 1 mol CuS.

2) Obliczenie ilości moli CuSO4
Najpierw liczymy masę molową (przykładowo dla CuSO4 bezwodnego):
M(CuSO4) = M(Cu) + M(S) + 4·M(O)
Następnie:
n(CuSO4) = 16,00 g / M(CuSO4)

3) Masa teoretyczna CuS
Skoro stechiometria wynosi 1:1, to:
n(CuS) = n(CuSO4)
Obliczamy masę molową CuS:
M(CuS) = M(Cu) + M(S)
i masę teoretyczną osadu:
mteor(CuS) = n(CuS) · M(CuS)
Wychodzi około 9,6 g CuS.

4) Wydajność procentowa
Masa otrzymana po odsączeniu i wysuszeniu wynosi 8,64 g, więc:
W = (mrzeczyw / mteor) · 100%
W ≈ (8,64 / 9,6) · 100% ≈ 90%

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • 87% zwykle wynika z błędu rachunkowego (np. złe masy molowe lub zaokrąglenia na zbyt wczesnym etapie).
  • 98% może pojawić się po przyjęciu niewłaściwej masy teoretycznej (np. błędna stechiometria albo pominięcie przeliczenia molowego).
  • 100% oznaczałoby brak strat i idealny przebieg, co w praktyce (sączenie, przenoszenie osadu, suszenie) jest mało prawdopodobne i nie zgadza się z obliczeniami z podanych danych.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o wydajności zawsze najpierw ustal stechiometrię z równania reakcji, potem policz masę teoretyczną, a dopiero na końcu wstaw masę rzeczywistą i oblicz procent.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw oblicz masę teoretyczną osadu z ilości CuSO4 (m→n→m). Ustal stechiometrię z równania (dla CuSO4 i CuS zwykle 1:1), policz mteor(CuS), a potem użyj wzoru: W = (m rzeczywista / m teoretyczna)·100%.
Oznacza to, że do roztworu wprowadzono H2S w takiej ilości, aby mógł reagować z jonami metalu i wytrącić osad siarczku. W obliczeniach stechiometrycznych zwykle przyjmuje się, że H2S jest w nadmiarze, a ograniczającym substratem jest sól metalu (tu: CuSO4).
CuS jest trudno rozpuszczalnym siarczkiem, więc po powstaniu w roztworze tworzy fazę stałą (osad). To typowa reakcja strącania wykorzystywana w analizie nieorganicznej. Pozostałe jony pozostają w roztworze, np. w postaci kwasu siarkowego.
Najczęściej zapisuje się je jako: CuSO4 + H2S → CuS↓ + H2SO4. Taki zapis pokazuje, że z 1 mola siarczanu miedzi(II) powstaje 1 mol siarczku miedzi(II). To kluczowe, bo determinuje przelicznik molowy używany w zadaniu.
Tylko wtedy, gdy w treści podano hydrat (np. CuSO4·5H2O) lub jasno wynika, że użyto pięciowodnego siarczanu miedzi(II). Jeśli zapisano wyłącznie CuSO4, zwykle przyjmuje się formę bezwodną. Wybranie złej postaci zmienia masę molową i wynik wydajności.
Wykonaj trzy kroki: (1) policz liczbę moli substratu: n = m/M, (2) użyj stechiometrii z równania, aby dostać n produktu, (3) przelicz n produktu na masę: m = n·M. Dopiero tę masę porównujesz z masą otrzymaną w doświadczeniu.
Najczęstsze to: niepełne strącenie (za krótko prowadzona reakcja), straty podczas sączenia i przenoszenia osadu, zbyt intensywne płukanie prowadzące do strat drobnych cząstek, a także niedosuszenie lub przegrzanie próbki. Każdy z tych czynników wpływa na masę końcową i wyliczoną wydajność.
W praktyce niemal zawsze występują straty: część osadu zostaje na ściankach naczynia, na sączku lub ulega mechanicznemu ubytku przy przenoszeniu. Dodatkowo reakcja może nie zajść do końca. Dlatego 100% jest raczej wartością idealną, rzadko osiąganą w ćwiczeniach laboratoryjnych.
Oszacuj: jeśli z obliczeń wychodzi masa teoretyczna ok. 9,6 g, a rzeczywista to 8,6 g, to stosunek jest nieco poniżej 1. Różnica ok. 1 g na 10 g to ok. 10%, więc wydajność powinna być bliska 90%. Taka kontrola pozwala wychwycić grube błędy rachunkowe.
Ćwicz schemat: równanie → mole → masa teoretyczna → wydajność. Naucz się szybko liczyć masy molowe z tablic, zapisuj jednostki przy każdym kroku i zaokrąglaj dopiero na końcu. Pomaga też rozwiązywanie zadań z reakcjami strącania oraz z reagentem w nadmiarze.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 30% zdających egzamin. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby obliczyć wydajność, wyznacza się masę teoretyczną CuS z 16,00 g CuSO4.

Źródła:

  • OpenStax Chemistry 2e, rozdział o stechiometrii i obliczaniu wydajności procentowej (Percent Yield) — https://openstax.org/details/books/chemistry-2e (dostęp: 2026-02-28)
  • NIST (National Institute of Standards and Technology), Atomic Weights and Isotopic Compositions (dla Cu, S, O) — https://physics.nist.gov/cgi-bin/Compositions/stand_alone.pl (dostęp: 2026-02-28)
  • PubChem, Copper(II) sulfate (informacje o wzorze i masie molowej) — https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Copper_II_-sulfate (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podręcznik chemii ogólnej/nieorganicznej: rozdziały o stechiometrii i wydajności reakcji
  • Materiały dydaktyczne z obliczeń chemicznych dla techników (mole, masy molowe, wydajność)
  • Tablice chemiczne: masy atomowe i masy molowe związków

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego