W haśle przedmiotowym można wyróżnić człon główny (co jest tematem) oraz określnik (w jakim ujęciu temat jest rozpatrywany). Określnik zawęża lub doprecyzowuje wyszukiwanie, np. wskazuje aspekt typu: interpretacja, historia, krytyka, bibliografia, opracowania itp.
W zapisie "Poezja romantyczna - interpretacja" pierwsza część ("Poezja romantyczna") stanowi temat dokumentu: dotyczy poezji z epoki romantyzmu. Druga część, oddzielona dywizem ("interpretacja"), informuje o ujęciu tego tematu, czyli że publikacja dotyczy interpretowania tej poezji, a nie np. jej historii czy bibliografii.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Interpretacja". Odpowiedź "Romantyczna" jest błędna, ponieważ to element dookreślający temat (jaka poezja), a nie odrębny określnik wskazujący aspekt opracowania. Odpowiedź "Poezja" jest błędna, bo jest członem głównym (co jest przedmiotem), a pytanie dotyczy elementu doprecyzowującego po dywizie. Stwierdzenie "Nie ma określnika w tym haśle" nie pasuje do zapisu, ponieważ obecność segmentu po dywizie wskazuje, że określnik został zastosowany.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą procedurę: znajdź dywiz, a następnie sprawdź, czy człon po nim opisuje aspekt/ujęcie tematu. Jeśli tak, to właśnie ten człon jest określnikiem.
