Aby dobrać zabezpieczenie nadprądowe dla odbiornika jednofazowego 230 V, najpierw oblicza się prąd roboczy wynikający z mocy urządzenia. Dla mocy czynnej przyjmuje się zależność:
I = P / U
Podstawiając dane: I = 2000 W / 230 V = 8,696 A, czyli w przybliżeniu 8,7 A.
Następny krok to dobór bezpiecznika (lub innego zabezpieczenia nadprądowego) tak, aby jego prąd znamionowy był większy od prądu roboczego. Dzięki temu zabezpieczenie nie będzie działało podczas normalnej eksploatacji, ale zareaguje w sytuacji przeciążenia lub zwarcia (w zależności od typu i charakterystyki zabezpieczenia).
Odpowiedź "Bezpiecznik 10A" jest poprawna, ponieważ 10 A jest najbliższą typową wartością znamionową powyżej 8,7 A, co daje niewielki, praktyczny margines.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Bezpiecznik 5A" jest za mały: prąd roboczy (ok. 8,7 A) przekracza 5 A, więc zabezpieczenie będzie zadziałać/ulegać przepaleniu nawet przy poprawnej pracy urządzenia.
- "Bezpiecznik 15A" jest zbyt duży w stosunku do prądu roboczego. Urządzenie i przewody byłyby słabiej chronione przed przeciążeniem, bo zabezpieczenie dopuściłoby znacznie większy prąd zanim zadziała.
- "Bezpiecznik 20A" jest jeszcze bardziej przewymiarowany, co dodatkowo pogarsza ochronę przeciążeniową i zwiększa ryzyko nadmiernego nagrzewania elementów obwodu przy przeciążeniu.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest: oblicz I, a potem wybierz najbliższą wartość standardową powyżej wyniku, zamiast wybierać "na oko" większy bezpiecznik.
