Własność "przewodnictwo elektryczne" opisuje, jak łatwo w materiale może płynąć prąd. W ujęciu szkolnym (bardzo typowym na poziomie kształcenia zawodowego) metale są dobrymi przewodnikami, ponieważ w ich strukturze występują elektrony, które mogą stosunkowo swobodnie przemieszczać się pod wpływem pola elektrycznego. Dzięki temu opór elektryczny metali jest na ogół mały, a przewodnictwo wysokie.
W przedstawionej tabeli materiał A ma przewodnictwo "wysokie", a materiał B "niskie". Z samego porównania wynika więc, że bardziej prawdopodobnym metalem jest materiał o wyższym przewodnictwie, czyli "Materiał A".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Materiał B" – niskie przewodnictwo jest typowe raczej dla izolatorów (np. tworzyw sztucznych, gumy, szkła) lub dla materiałów, które nie są dobrymi przewodnikami w zastosowaniach elektrotechnicznych.
- "Zarówno materiał A, jak i B" – w tym zadaniu materiały są rozróżnione właśnie przewodnictwem; wybór tej opcji ignoruje kluczową informację z tabeli. Aby oba były metalami, oczekiwalibyśmy porównywalnie wysokiego przewodnictwa w obu wierszach.
- "Żaden z tych materiałów" – byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby oba miały niskie przewodnictwo albo gdyby tabela nie pozwalała na wnioskowanie. Tutaj podano jednoznacznie "wysokie" dla A.
W praktyce warsztatowej (MOT.2) ta wiedza pomaga w doborze materiałów: przewody, końcówki, złącza i szyny prądowe wykonuje się z materiałów dobrze przewodzących, natomiast osłony i izolacje z materiałów o przewodnictwie możliwie niskim.
