W obwodach prądu przemiennego opis elementu często rozdziela się na część czynną (rezystancję R) oraz część bierną (reaktancję X). W uproszczonym modelu:
- Rezystor idealny ma wyłącznie rezystancję: R > 0 i X = 0. Nie magazynuje energii w polu, tylko zamienia ją na ciepło.
- Cewka idealna (indukcyjność) ma wyłącznie reaktancję indukcyjną: R = 0 i X > 0. Magazynuje energię w polu magnetycznym, a jej "opór" w AC ma charakter bierny.
- Element rzeczywisty (np. cewka z uzwojeniem) zwykle ma jednocześnie R i X, bo drut ma rezystancję, a sama indukcyjność powoduje reaktancję. W zadaniach testowych często rozróżnia się jednak modele idealne, aby jednoznacznie wskazać typ elementu.
Patrząc na tabelę: pozycja z R=10 Ω i X=0 Ω odpowiada rezystorowi (brak składowej biernej). Pozycja z R=0 Ω i X=10 Ω odpowiada cewce idealnej (brak strat czynnych, jest składowa bierna). Pozycja z R=10 Ω i X=10 Ω opisuje element o impedancji złożonej, czyli zawierający jednocześnie składową czynną i bierną (typowo element rzeczywisty lub układ zastępczy).
Odpowiedź "Nie można określić na podstawie dostarczonych informacji" byłaby uzasadniona, gdyby pytanie dotyczyło rozróżnienia cewka vs kondensator bez podania znaku reaktancji (indukcyjna jest dodatnia, pojemnościowa ujemna w typowej konwencji). Tutaj jednak wprost wskazano element z zerową rezystancją i niezerową reaktancją, co w standardowym ujęciu testowym identyfikuje cewkę.
