Koszty operacyjne (koszty działalności operacyjnej) obejmują wydatki i zużycie zasobów związane z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa. W typowym ujęciu zalicza się tu m.in. wynagrodzenia, amortyzację środków trwałych oraz koszty usług obcych, np. utrzymania strony internetowej.
W tabeli występują cztery pozycje, ale nie wszystkie mają ten sam charakter ekonomiczny. "Wynagrodzenia dla pracowników" to klasyczny koszt operacyjny. "Amortyzacja maszyn i sprzętu" również jest kosztem (odzwierciedla zużycie majątku trwałego). "Koszty utrzymania strony internetowej" to koszt usług/utrzymania, także operacyjny. Natomiast "Zyski z inwestycji w inne przedsiębiorstwa" nie są kosztem, tylko przychodem (wynikiem dodatnim) z działalności inwestycyjnej/finansowej, więc nie powinny być dodawane do kosztów operacyjnych.
Dlatego liczymy tylko trzy pozycje kosztowe:
- 10000 PLN (wynagrodzenia)
- 2000 PLN (amortyzacja)
- 500 PLN (utrzymanie strony)
Suma: 10000 + 2000 + 500 = 12500 PLN.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartość "15500 PLN" powstaje, gdy ktoś błędnie doliczy "zyski z inwestycji" do kosztów (mechaniczne sumowanie wszystkiego z tabeli). "9500 PLN" sugeruje pominięcie istotnej pozycji (np. amortyzacji lub kosztów strony) albo błąd rachunkowy. "3000 PLN" to wprost wartość zysku z inwestycji, czyli przychodu – wybór tej liczby oznacza pomylenie kategorii sprawozdawczych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oznacz w tabeli, które pozycje są kosztami, a które przychodami, dopiero potem wykonaj obliczenia. To zmniejsza ryzyko doliczenia elementów, które nie powinny trafić do kosztów operacyjnych.
