W pytaniu kluczowy jest cel producenta: dotrzeć do jak największej liczby konsumentów, czyli zapewnić możliwie najszerzej dostępny produkt w wielu miejscach zakupu.
Dystrybucja intensywna polega na maksymalnym "pokryciu rynku" – producent dąży do tego, aby produkt był dostępny w jak największej liczbie punktów sprzedaży i kanałów (np. różne sklepy, sieci, stacje, kioski). W praktyce w branży napojów (produkty częstego zakupu) szeroka dostępność jest jednym z głównych czynników wzrostu sprzedaży, dlatego ta strategia najlepiej odpowiada na opisany cel.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dystrybucja selektywna oznacza ograniczenie liczby pośredników/punktów do wybranych, spełniających określone kryteria. Daje większą kontrolę niż intensywna, ale z definicji zmniejsza zasięg w porównaniu z intensywną, więc nie realizuje celu "jak największej liczby konsumentów".
- Dystrybucja wyłączna to najbardziej ograniczony model – produkt trafia do bardzo wąskiej liczby partnerów (czasem do jednego na danym obszarze). Zapewnia wysoką kontrolę, ale najmniejszy zasięg, więc jest sprzeczna z wymaganiem maksymalnej dostępności.
- Żadna z powyższych jest błędna, ponieważ w zestawie odpowiedzi znajduje się strategia bezpośrednio dopasowana do celu (intensywna), a tabela dodatkowo wskazuje, że ma ona najszerszy zakres dystrybucji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się sformułowania typu "jak największa liczba klientów", "jak najszerzej", "wszędzie", zwykle chodzi o dystrybucję intensywną. Gdy nacisk jest na kontrolę i prestiż – częściej będzie to selektywna lub wyłączna.
