KWALIFIKACJA HGT12 - TEST WIEDZY NR 6

PYTANIE NR 17.
Rozważ następującą tabelę zawierającą informacje na temat zapotrzebowania kalorycznego różnych grup ludności:
Grupa ludnościZapotrzebowanie kaloryczne (kcal)
Dzieci (1-3 lat)1000-1400
Młodzież (14-18 lat)2000-3200
Dorośli (19-30 lat)2400-3000
Osoby starsze (powyżej 60 lat)1600-2000
Planując dietę dla dorosłego w wieku 25 lat, jakie powinno być jego przybliżone dzienne zapotrzebowanie kaloryczne?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiek 25 lat mieści się w grupie "Dorośli (19–30 lat)" wskazanej w tabeli.
Dlatego, planując dietę na podstawie tych danych, należy przyjąć zakres energii przypisany tej grupie, czyli 2400–3000 kcal na dobę. Pozostałe zakresy dotyczą innych przedziałów wiekowych.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na poprawnym dopasowaniu wieku do przedziału wiekowego w tabeli oraz na odczytaniu właściwego zakresu kcal. Osoba w wieku 25 lat należy do kategorii "Dorośli (19–30 lat)", więc właściwe jest przyjęcie wartości 2400–3000 kcal jako przybliżonego dziennego zapotrzebowania energii – dokładnie tak, jak podano w tabeli.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "1000–1400 kcal" dotyczy małych dzieci (1–3 lata). Przeniesienie tej wartości na osobę dorosłą prowadziłoby do rażącego niedoboru energii.
  • "2000–3200 kcal" odnosi się do młodzieży (14–18 lat). To inna grupa rozwojowa; w tym wieku zapotrzebowanie bywa wysokie m.in. przez wzrost i dojrzewanie, ale nie jest to kategoria dla 25-latka.
  • "1600–2000 kcal" przypisano osobom starszym (>60 lat). W praktyce u części seniorów zapotrzebowanie spada m.in. z powodu mniejszej masy mięśniowej i aktywności, ale nie można mechanicznie stosować tej wartości do osoby 25-letniej.

W praktyce gastronomicznej i dietetycznej warto pamiętać, że rzeczywiste zapotrzebowanie energetyczne zależy także od płci, masy ciała, wzrostu, stanu fizjologicznego (np. ciąża), chorób oraz poziomu aktywności. Tabela w zadaniu dostarcza jednak uproszczonych zakresów i to one są podstawą odpowiedzi w tym pytaniu egzaminacyjnym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To ilość energii (w kcal), którą organizm potrzebuje w ciągu doby do podtrzymania funkcji życiowych i aktywności. W praktyce zależy m.in. od wieku, płci, masy ciała, wzrostu i poziomu ruchu, więc zwykle podaje się je jako zakres lub wartość przybliżoną.
Najpierw dopasuj wiek do przedziału wiekowego w kolumnie "Grupa ludności". Wiek 25 lat mieści się w zakresie "Dorośli (19–30 lat)", więc wybiera się zakres kcal z tego wiersza. Nie wykonujesz obliczeń – tylko poprawnie interpretujesz tabelę.
W tabeli "młodzież" ma wyraźnie wskazany przedział 14–18 lat. Osoba 25-letnia jest poza tym zakresem, więc przypisanie jej wartości z tej grupy byłoby błędem klasyfikacji. Na egzaminie kluczowe jest trzymanie się granic przedziałów z treści zadania.
Nie zawsze. W rzeczywistości zapotrzebowanie energii może być niższe lub wyższe w zależności od płci, masy ciała, składu ciała i aktywności. W tym typie zadania przyjmuje się jednak wartości z podanej tabeli jako "przybliżone" i na ich podstawie wybiera odpowiedź.
Największy wpływ mają: poziom aktywności fizycznej, masa ciała i udział tkanki mięśniowej, a także płeć i wiek. Znaczenie mają też stan zdrowia oraz stan fizjologiczny (np. ciąża, laktacja). Dlatego w planowaniu diet zwykle stosuje się bardziej szczegółowe metody niż sama tabela wieku.
Tak, to częsty błąd, gdy ktoś patrzy głównie na liczby, a nie na opis grupy. "Osoby starsze (powyżej 60 lat)" to inny wiersz niż "Dorośli (19–30 lat)". Na egzaminie najpierw sprawdź nagłówek wiersza, dopiero potem porównuj wartości kcal.
W praktyce wybiera się cel w obrębie zakresu (np. środek przedziału) i rozkłada energię na posiłki w ciągu dnia. Następnie dobiera się produkty i porcje tak, aby suma energii z całodziennego menu zbliżała się do założenia. Potem koryguje się jadłospis pod kątem makroskładników i jakości diety.
Najczęściej na etapie wstępnego planowania żywienia dla grup (stołówki, internaty, domy pomocy), gdy trzeba szybko oszacować energetyczność racji. Takie tabele pomagają dobrać orientacyjne normy dla wieku, ale w praktyce warto je uzupełniać informacją o aktywności i stanie zdrowia odbiorców.
Typowe pułapki to: przeoczenie granic przedziałów (np. 18 vs 19), odczytanie wartości z niewłaściwego wiersza, pomylenie jednostek oraz mechaniczne wybieranie najwyższej lub "najbardziej znanej" liczby. Dobra strategia to zaznaczyć właściwy wiersz i dopiero wtedy sprawdzić odpowiedzi.
Jeśli tabela jest podana, pytanie zwykle sprawdza umiejętność interpretacji danych, a nie pamięciowe odtwarzanie norm. Warto jednak znać orientacyjne zakresy, bo wtedy łatwiej zauważysz, czy wynik jest realistyczny. Na egzaminie zawsze opieraj odpowiedź przede wszystkim na informacjach z treści zadania.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 76% zdających egzamin. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Pozostałe zakresy dotyczą innych przedziałów wiekowych."

Materiały:

  • Aktualne normy żywienia dla populacji w Polsce (publikacje instytutów zdrowia publicznego)
  • Podręczniki z dietetyki i planowania żywienia dla szkół gastronomicznych
  • Materiały o obliczaniu CPM/PPM (np. wzory Harrisa-Benedicta lub Mifflina) jako rozszerzenie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego