W projektowaniu przekazu reklamowego ważne jest rozróżnienie między formatem roboczym (do dalszej edycji) a formatem eksportowym (do publikacji lub druku). Jeśli celem jest zachowanie jednocześnie przezroczystości i warstw, właściwym wyborem jest format PSD, ponieważ został zaprojektowany do przechowywania struktury dokumentu edycyjnego (warstwy, maski, kanały, efekty).
Odpowiedź "JPEG" jest niepoprawna, ponieważ JPEG jest formatem stratnej kompresji bez kanału alfa (nie przechowuje przezroczystości) i nie służy do zachowywania warstw projektu. W praktyce reklamowej JPEG stosuje się zwykle do gotowych obrazów (np. fotografie w internecie), a nie jako plik źródłowy do dalszej pracy w warstwach.
Odpowiedź "GIF" jest niepoprawna, bo choć GIF może mieć przezroczystość, jest ona typowo ograniczona (najczęściej binarna), a sam format nie jest przeznaczony do zachowywania warstw edycyjnych. GIF bywa używany do prostych animacji i grafik o małej liczbie kolorów, ale nie jako format źródłowy z warstwami do skomplikowanych layoutów.
Odpowiedź "PNG" jest niepoprawna w kontekście wymogu warstw: PNG dobrze nadaje się do eksportu grafiki z przezroczystością (kanał alfa), jednak standardowo nie przechowuje edytowalnych warstw projektu w sposób typowy dla pliku roboczego. Dlatego PNG wybiera się często jako wynik (np. elementy na stronę WWW), a PSD jako plik, który zachowuje pełną możliwość późniejszych zmian.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się wymaganie "zachować warstwy", zwykle chodzi o wybór formatu edycyjnego (np. plik źródłowy programu), a nie formatu dystrybucyjnego.
