W identyfikacji wizualnej kluczowe jest rozróżnianie elementów znaku marki i dokumentów, które regulują ich użycie.
Sygnet to część graficzna znaku – symbol, który może funkcjonować samodzielnie (np. w formie ikony aplikacji, avatara, znaku wodnego). Opis "graficzny symbol reprezentujący firmę" odpowiada właśnie sygnetowi.
Piktogram to uproszczony obraz/ikona służąca do szybkiego komunikowania znaczenia (np. udogodnienia, funkcji, kategorii produktu). Jest bardziej "językiem ikon" niż podpisem marki, dlatego pasuje do opisu prostego obrazu reprezentującego ideę/usługę.
Brand book (często spotykane też jako księga identyfikacji/księga znaku) to dokument z wytycznymi: pola ochronne, kolory, typografia, warianty znaku, zastosowania na nośnikach. To dokładnie "podręcznik wytycznych".
Logotyp jest zapisem nazwy marki – zwykle w formie typograficznej (litery, krój, proporcje). Opis "unikalna kombinacja liter i/lub znaków graficznych tworzących nazwę firmy" wskazuje na element nazwowy, więc logotyp.
Dlaczego pozostałe zestawienia są błędne? Najczęściej wynikają z zamiany ról: przypisania logotypu do opisu symbolu (mylenie części literowej z graficzną) albo traktowania brand booka jak elementu znaku (a to dokument, nie znak). Inne pomyłki biorą się z utożsamiania piktogramu z sygnetem – piktogram jest ikoną znaczeniową, a sygnet ma reprezentować konkretną markę.
