Prostownik to układ zamieniający napięcie/prąd przemienny na napięcie/prąd o jednym znaku (pulsujący). Kluczową cechą rozróżniającą typy prostowników jest liczba elementów prostujących (zwykle diod) oraz to, czy wykorzystywana jest jedna czy obie połówki sinusoidy.
"Prostownik jednopołówkowy" jest poprawny, ponieważ w najprostszej wersji zawiera jedną diodę w szeregu z obciążeniem. Dioda przewodzi tylko wtedy, gdy jest spolaryzowana w kierunku przewodzenia, więc do obciążenia trafiają impulsy odpowiadające tylko jednej połówce przebiegu wejściowego. Druga połówka jest blokowana i na wyjściu nie pojawia się (poza ewentualnymi zjawiskami nieidealnymi).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Prostownik dwupołówkowy" (w sensie klasycznego układu dwudiodowego z transformatorem z odczepem środkowym) wymaga zwykle dwóch diod i odpowiedniego połączenia uzwojenia wtórnego. Sama obecność jednej diody nie realizuje prostowania obu połówek.
- "Prostownik mostkowy" (mostek Graetza) składa się z czterech diod połączonych w mostek, aby uzyskać prostowanie dwupołówkowe bez odczepu środkowego. Na schemacie nie ma charakterystycznego układu czterech elementów prostujących.
- "Prostownik szeregowy" nie jest typową, jednoznaczną nazwą standardowego typu prostownika w podstawowej klasyfikacji (połówkowy, dwupołówkowy z odczepem, mostkowy). Może sugerować jedynie sposób włączenia elementu, ale nie definiuje jednoznacznie topologii prostowania.
W praktyce prostownik jednopołówkowy stosuje się rzadziej w zasilaczach urządzeń mechatronicznych, bo daje większe tętnienia i gorsze wykorzystanie transformatora, ale bywa spotykany w prostych, małomocowych układach pomiarowych lub pomocniczych. Na egzaminie najpewniejsza metoda rozpoznania to policzenie "ile diod i jak są połączone" oraz odpowiedź na pytanie: czy układ wykorzystuje jedną, czy obie połówki sinusoidy.
