W połączeniu szeregowym przez wszystkie elementy płynie ten sam prąd, a napięcia na elementach sumują się. Z tego wynika praktyczna reguła obliczeniowa: rezystancja całkowita (zastępcza) jest sumą rezystancji poszczególnych rezystorów.
Dane z tabeli to: 2Ω, 3Ω oraz 5Ω. Dla połączenia szeregowego liczymy:
Rcałk = R1 + R2 + R3
Rcałk = 2Ω + 3Ω + 5Ω = 10Ω
Dlatego poprawny wynik to 10Ω.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 5Ω – to wartość jednego z rezystorów (R3). Taki wynik mógłby się pojawić tylko wtedy, gdyby dwa pozostałe elementy nie były włączone do obwodu lub były zwarte, czego tu nie ma.
- 15Ω – wygląda jak "zbyt duża" suma, ale nie odpowiada żadnej poprawnej operacji na podanych trzech rezystancjach w połączeniu szeregowym. To typowy błąd rachunkowy lub dodanie nieistniejącego składnika.
- 20Ω – również nie wynika z sumowania 2Ω, 3Ω i 5Ω. Taki wybór bywa efektem zgadywania albo mylnego przekonania, że rezystancje w szeregu rosną "bardziej" niż zwykła suma.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal typ połączenia. Dla szeregu zapamiętaj prostą regułę "w szeregu dodajesz". Dla równoległego sytuacja jest odwrotna (sumują się odwrotności), a wynik jest mniejszy od najmniejszej rezystancji gałęzi.
W praktyce samochodowej ta umiejętność pomaga np. przy ocenie wzrostu oporu na złączach i przewodach: dodatkowy opór wpięty w szereg podnosi rezystancję całego toru i może powodować spadki napięcia oraz błędy czujników.
