W obwodach prądu sinusoidalnego rezystancja R opisuje część "czynną" (związaną ze stratami mocy czynnej), a reaktancja X – część "bierną" (związaną z magazynowaniem energii w polu elektrycznym lub magnetycznym). Łączny "opór" dla prądu przemiennego opisuje impedancja Z.
Dla prostego obwodu, w którym mamy składową rezystancyjną i reaktancyjną (typowo rozpatrywaną jako składniki prostopadłe w ujęciu fazorowym), wartość impedancji w sensie "jak duża jest" to moduł impedancji:
|Z| = √(R² + X²)
Podstawiamy dane z zadania:
- R = 5 Ω → R² = 25
- X = 10 Ω → X² = 100
Suma: 25 + 100 = 125, a więc:
|Z| = √125 ≈ 11,18 Ω
Dlatego odpowiedź "około 11,18 Ohm" jest poprawna.
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami:
- "5 Ohm" odpowiada samej rezystancji, ale ignoruje wpływ reaktancji, więc zaniża wynik.
- "10 Ohm" odpowiada samej reaktancji, ale ignoruje część rezystancyjną, więc także nie jest pełną impedancją.
- "15 Ohm" to proste dodanie R+X; takie sumowanie nie daje modułu impedancji, bo R i X nie składają się liniowo, tylko geometrycznie (jak przyprostokątne trójkąta prostokątnego).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w danych są R i X, a pytanie brzmi o "wartość impedancji", najczęściej chodzi o moduł |Z| liczony pierwiastkiem z sumy kwadratów.