W zapisie H7/h6 pierwsza część dotyczy otworu, a druga wałka. Litery określają położenie pola tolerancji względem wymiaru nominalnego (linii zerowej), a liczby (np. 7, 6) – klasę dokładności IT, czyli szerokość tolerancji.
Dla otworu H obowiązuje zasada układu otworu: odchyłka dolna EI = 0, a odchyłka górna ES jest dodatnia. To oznacza, że najmniejszy otwór ma wymiar równy nominałowi, a pozostałe dopuszczalne wymiary są większe.
Dla wałka h obowiązuje zasada układu wałka: odchyłka górna es = 0, a odchyłka dolna ei jest ujemna. To oznacza, że największy wałek ma wymiar równy nominałowi, a pozostałe dopuszczalne wymiary są mniejsze.
Zestawiając skrajne przypadki:
- Minimalny otwór = nominał (EI=0)
- Maksymalny wałek = nominał (es=0)
W najciaśniejszym przypadku może wystąpić luz zerowy, ale nie pojawia się sytuacja, w której wałek jest większy od otworu (czyli brak wymuszonego wcisku). Dlatego jest to pasowanie z luzem (z minimalnym możliwym luzem w granicy).
Odpowiedź "Pasowanie z przejściem" jest błędna, bo pasowania przejściowe w układzie H są związane z innymi położeniami pola tolerancji wałka (np. takie, które mogą dać zarówno luz, jak i napięcie). Odpowiedź "Pasowanie z napięciem" jest błędna, ponieważ napięcie wymaga, by nawet najmniejszy wałek był większy niż największy otwór – a tu oba pola tolerancji stykają się z linią zerową od przeciwnych stron. Odpowiedź "Nie można określić…" jest błędna, bo samo oznaczenie H7/h6 w systemie ISO jednoznacznie pozwala sklasyfikować rodzaj pasowania.
W praktyce H7/h6 stosuje się tam, gdzie potrzebny jest montaż bez prasy i praca ruchowa bez ryzyka zatarcia, przy zachowaniu dobrej współosiowości.
