Router dostępowy (często rozumiany jako urządzenie klasy access lub CPE) to router umieszczony możliwie blisko użytkownika końcowego. Jego typową rolą jest zapewnienie dostępu do sieci zewnętrznej (np. Internetu lub WAN operatora) dla klienta indywidualnego albo małej/średniej organizacji. Z tego powodu poprawne jest stwierdzenie, że takie urządzenia są instalowane u klienta indywidualnego lub w małych firmach.
Stwierdzenia o "brzegu sieci operatora ISP" mogą być mylące, bo pojęcie brzegu bywa używane w różnych znaczeniach:
- czasem jako brzeg sieci klienta (CPE/CE) – wtedy router jest u klienta,
- czasem jako brzeg sieci operatora (PE/edge) – wtedy router jest po stronie operatora, w punktach styku i agregacji ruchu.
W wielu materiałach egzaminacyjnych i podstawowych opisach architektur, "dostęp" wiąże się przede wszystkim z warstwą, w której podłączany jest abonent, a nie z urządzeniami rdzenia. Dlatego odpowiedzi wskazujące na urządzenia operatora "niższego" lub "wyższego rzędu" nie są tu właściwe: opisują raczej pozycję w hierarchii operatorów lub rolę routera na styku sieci operatora, a nie typowy router dostępu instalowany u użytkownika.
Niepoprawne jest również stwierdzenie, że routery dostępowe są instalowane w sieciach szkieletowych. Sieć szkieletowa (rdzeniowa) wymaga urządzeń klasy core, nastawionych na bardzo wysoką wydajność, redundancję i przekazywanie dużych wolumenów ruchu między węzłami. To inna rola niż zapewnienie pojedynczemu klientowi lub niewielkiej firmie "ostatniej mili" i podstawowych funkcji dostępowych (np. terminacja łącza, NAT/firewall w CPE).
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zależność: dostęp = blisko abonenta, rdzeń = szybkie przenoszenie ruchu w środku sieci, a "brzeg" zależy od tego, czy mówimy o sieci klienta, czy o sieci operatora.
