"Optyczne przełączanie pakietów (OPS)" opisuje rozwiązania, w których pakiety danych są przełączane w domenie optycznej w węźle sieci. W typowym ujęciu na schemacie oczekuje się elementów realizujących funkcję komutacji/przełączania (np. macierzy przełączającej), a nie wyłącznie toru wzmacniającego sygnał.
Odpowiedź "wzmacniacz światłowodowy (SOA)" jest błędna, ponieważ SOA to półprzewodnikowy wzmacniacz optyczny – jego główną rolą jest zwiększenie mocy sygnału optycznego, a nie kierowanie pakietów na różne wyjścia. Na rysunkach blokowych SOA zwykle występuje jako element toru optycznego (wzmocnienie), a nie jako centralny blok przełączający ruch.
Odpowiedź "wzmacniacz światłowodowy (EDFA)" także nie pasuje do idei przełączania: EDFA (wzmacniacz domieszkowany erbem) służy do wzmocnienia sygnału w światłowodzie, często w systemach WDM/DWDM. Jest to urządzenie "torowe", którego funkcja nie polega na wyborze ścieżki dla pakietów, lecz na kompensacji tłumienia.
"Optyczne przełączanie paczek (OBS)" bywa mylone z OPS, bo oba pojęcia dotyczą komutacji w sieciach optycznych. W OBS przełączanie dotyczy zwykle agregatów danych (paczek/burstów), a sterowanie może opierać się o osobne informacje kontrolne zestawiające zasoby na czas transmisji paczki. Jeśli rysunek wskazuje przełączanie pakietów jako jednostek ruchu, właściwe jest OPS, nie OBS.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: SOA i EDFA to wzmacniacze (zwiększają poziom sygnału), a OPS/OBS to metody przełączania (kierują ruchem). Gdy na rysunku widzisz element odpowiadający za wybór wyjścia/ścieżki, szukasz technologii przełączania, nie wzmacniania.
