Rozpoznanie turbiny gazowej na rysunku opiera się na identyfikacji charakterystycznego układu elementów pracujących w szeregu przepływowym. Klasyczny schemat obejmuje: sprężarkę (zwiększa ciśnienie powietrza), komorę spalania (doprowadzenie paliwa i wytworzenie gorących spalin) oraz turbinę (rozprężenie spalin i oddanie pracy na wał).
Dlaczego poprawna jest "turbina gazowa"?
Na typowych przekrojach lub schematach blokowych widoczne są jednocześnie: część sprężarkowa, część spalania i część turbinowa, często połączone wspólnym wałem. To zestaw cech odróżniających kompletną jednostkę turbinową od pojedynczej maszyny przepływowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Ogniwo wodorowe (paliwowe) jest urządzeniem elektrochemicznym. W ujęciu konstrukcyjnym nie ma komory spalania i turbiny rozprężnej; schematy zwykle pokazują stos ogniw, membranę/elektrolit oraz obiegi gazów, a nie wirnikowe stopnie sprężarki i turbiny.
- Sprężarka rotorowa to pojedyncze urządzenie służące do sprężania gazu. Nawet jeśli na rysunku widać wirnik i kierownice, sama sprężarka nie tworzy kompletnej turbiny gazowej bez komory spalania i części turbinowej.
- Kominek z płaszczem wodnym i ręcznym dozowaniem powietrza dotyczy instalacji ogrzewania budynków. Taki wyrób ma palenisko, drzwiczki, wymiennik/płaszcz wodny i króćce instalacji CO, a nie ciąg sprężanie–spalanie–rozprężanie typowy dla energetyki turbinowej.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku "trójki" sprężarka–spalanie–turbina oraz wspólnego wału. Jeśli widzisz tylko maszynę sprężającą bez spalania, to najczęściej sama sprężarka, a jeśli brak części wirujących i jest układ elektrochemiczny, to ogniwo paliwowe.
