W pracy technika grafiki i poligrafii cyfrowej pojęcie łamania odnosi się do procesu składu (kompozycji) tekstu w zaprojektowanym układzie strony. Obejmuje ono m.in. umieszczenie tekstu w kolumnach lub łamach, ustawienie akapitów, podział wierszy, justowanie, interlinię oraz kontrolę typograficzną, aby publikacja była czytelna i spójna.
Odpowiedź "tekstu." jest właściwa, ponieważ to właśnie tekst główny jest "łamany" w sensie typograficznym: dopasowuje się go do siatki i przestrzeni makiety, dba o rytm i długości wierszy oraz unika błędów składu (np. sierot i wdów, niepożądanych przeniesień).
Odpowiedź "tytułu." jest nieprawidłowa, bo tytuł jest zwykle elementem nagłówkowym o innej funkcji i innej typografii (hierarchia informacji). Choć tytuł też jest tekstem, w praktyce "makieta łamania" dotyczy najczęściej układu tekstu głównego w kolumnach, a nie jednorazowego nagłówka.
Odpowiedź "paginy." jest błędna, ponieważ paginy (np. numer strony w stopce) to element stały/automatyczny, związany z paginacją i stylem stopki. To nie jest obszar typowego "łamania" treści artykułu, tylko element nawigacyjny publikacji.
Odpowiedź "ilustracji." także jest błędna: ilustracje się rozmieszcza, kadruje i dopasowuje do układu (np. opływanie tekstem), ale nie "łamie" w znaczeniu składu tekstowego. Ilustracja może wpływać na łamanie tekstu, jednak sama nie jest przedmiotem łamania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "łamanie", myśl o składzie tekstu w kolumnach oraz o zasadach typografii, a nie o numeracji stron czy wstawianiu grafiki.
