Obróbka uzębienia koła zębatego może być wykonana różnymi metodami, a kluczem do poprawnego rozpoznania jest typ narzędzia oraz zasada powstawania zarysu zęba (kształtowa lub obwiedniowa/generacyjna).
Odpowiedź "dłutaka (Fellowsa)" wskazuje na metodę, w której narzędzie wykonuje ruch posuwisto-zwrotny (jak przy dłutowaniu/struganiu), a uzębienie powstaje w wyniku ruchów sprzężonych narzędzia i przedmiotu obrabianego. Charakterystyczne jest to, że profil zęba jest generowany przez ruchy względne naśladujące współpracę dwóch kół w zazębieniu, a nie "wycięty" pojedynczym, stałym kształtem freza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do obróbki przedstawianej dla dłutaka:
- "nóż zębatkowy (Maaga)" jest kojarzony z obróbką metodą zębatkową, gdzie narzędzie odpowiada zarysem listwie zębatej. Jeżeli na rysunku widać narzędzie o innej geometrii i inną kinematykę (ruch dłutujący typowy dla dłutaka), taka odpowiedź będzie myląca.
- "freza modułowego" dotyczy obróbki kształtowej: frez ma konkretny profil odpowiadający wycinkowi ewolwenty dla danego modułu i liczby zębów (stosuje się zestawy frezów). Ta metoda jest rozpoznawalna po tym, że narzędzie "odtwarza" kształt wrębu zęba, a nie generuje go ruchem obwiedniowym.
- "freza ślimakowego" dotyczy frezowania obwiedniowego (hobowania), gdzie narzędzie ma postać ślimaka i obraca się, a uzębienie powstaje w wyniku skojarzonego obrotu narzędzia i koła. Na typowych rysunkach procesu widać narzędzie ślimakowe oraz charakterystyczny sposób prowadzenia obróbki, inny niż przy dłutowaniu.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą wskazówkę: dłutak = ruch posuwisto-zwrotny narzędzia i generowanie zarysu; frez modułowy = profil "gotowy" w narzędziu (kształtowanie); frez ślimakowy = narzędzie w formie ślimaka i typowa obwiedniowa kinematyka frezowania.
