W telekomunikacji pojęcie natężenia ruchu odnosi się do miary obciążenia zasobów (np. łącza, wiązki kanałów, centrali) przez zestawiane połączenia w danym czasie. W praktyce jest to parametr z obszaru inżynierii ruchu, używany do oceny, czy zasoby są wystarczające oraz jak zmienia się wykorzystanie sieci w godzinach szczytu i poza nimi.
Odpowiedź "natężenia ruchu" pasuje do urządzenia/schematu, którego zadaniem jest rejestracja zajętości lub obciążenia w czasie (czyli "ile zasobu było użyte" w pewnym przedziale). Taki pomiar ma charakter ruchowy (capacity/traffic), a nie jakościowy (błędy transmisji) ani stricte statystyczny dla pojedynczej rozmowy.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne klasy wskaźników:
- "liczby zgłoszeń traconych" dotyczy zjawiska blokowania/odrzucania (np. brak wolnych zasobów). To wskaźnik strat, a nie bezpośrednio natężenia; może korelować z przeciążeniem, ale nie jest tym samym pomiarem.
- "poprawności odebranych danych" odnosi się do jakości transmisji (np. błędy bitowe/ramkowe, kontrola poprawności). To pomiary typowe dla torów transmisyjnych i protokołów, a nie dla obciążenia ruchem rozmów/połączeń.
- "średniego czasu trwania połączenia" jest parametrem statystyki połączeń (czas sesji). Można go wyznaczać z danych billingowych lub rejestrów połączeń, ale sam w sobie nie opisuje obciążenia zasobów w ujęciu "zajętości w czasie" bez dodatkowych informacji o liczbie połączeń.
Na egzaminie warto zapamiętać: natężenie ruchu = miara wykorzystania zasobów w czasie; straty = ile zgłoszeń nie zostało obsłużonych; poprawność danych = jakość transmisji; czas połączenia = cecha pojedynczej sesji, niekoniecznie obciążenia całej sieci.
