Topologia gwiazdy (star) jest rozpoznawana po tym, że istnieje jeden węzeł centralny (najczęściej przełącznik lub koncentrator), a każde urządzenie końcowe (host) ma do niego doprowadzone oddzielne łącze. Na schematach wygląda to jak "promienie" wychodzące z jednego punktu.
Dlaczego to ważne praktycznie? W gwieździe awaria pojedynczego kabla zwykle odcina tylko jedno stanowisko, natomiast awaria urządzenia centralnego może zatrzymać komunikację całej sieci. Taki układ jest typowy dla współczesnych sieci Ethernet opartych o przełączniki w małych i średnich instalacjach LAN.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne wzorce połączeń:
- "siatki" (mesh) oznacza, że węzły mają wiele połączeń między sobą (częściowo lub w pełni), często bez jednego, wyraźnego centrum. Schemat siatki ma dużo połączeń "krzyżowych" między urządzeniami.
- "magistrali" (bus) to sieć z jednym wspólnym medium (historycznie np. koncentrykiem), do którego dołączone są kolejne stacje. Na rysunku magistrali zwykle widać jedną linię główną i odgałęzienia, a nie osobne kable do punktu centralnego.
- "pierścienia" (ring) ma połączenie w pętlę: każdy węzeł łączy się z dwoma sąsiednimi, a całość tworzy zamknięty obwód. Na schemacie kluczowa jest "pętla", której w gwieździe nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko odróżnić topologie, szukaj cechy rozstrzygającej: centrum (gwiazda), wspólny przewód (magistrala), zamknięta pętla (pierścień), wiele połączeń między węzłami (siatka).
