Transoptor (często nazywany też optoizolatorem) służy do izolacji galwanicznej między dwoma obwodami: sygnał jest przenoszony przez światło, a nie przez bezpośrednie połączenie elektryczne. Typowy układ zawiera po stronie wejściowej diodę LED, a po stronie wyjściowej element reagujący na to światło.
Odpowiedź "z fototranzystorem" jest poprawna, gdy na rysunku po stronie wyjściowej przedstawiono symbol tranzystora (najczęściej NPN) sterowanego światłem, czyli element z wyprowadzeniami kolektor–emiter (czasem bez wyprowadzenia bazy albo z bazą wyprowadzoną dodatkowo). To właśnie odróżnia transoptor fototranzystorowy od innych odmian.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "z fotodiodą" – fotodioda na wyjściu miałaby symbol diody (zazwyczaj z zaznaczeniem, że jest światłoczuła). Taki transoptor bywa stosowany do szybszej transmisji, ale na schemacie nie wygląda jak tranzystor.
- "z fotorezystorem" – fotorezystor (LDR) zmienia rezystancję pod wpływem światła i na schemacie ma symbol rezystora/elementu oporowego z oznaczeniem oświetlenia. To inna zasada działania i inny symbol niż tranzystor.
- "z triakiem" – dotyczy optotriaka (transoptora do sterowania prądem przemiennym), gdzie elementem wyjściowym jest triak. Jego symbol jest charakterystyczny dla elementów tyrystorowych i nie odpowiada wyjściu fototranzystorowemu.
W praktyce telekomunikacyjnej rozpoznanie typu transoptora jest ważne, bo wpływa na sposób polaryzacji, obciążenia oraz na parametry wyjścia (prąd kolektora, szybkość przełączania, sposób podłączenia do układów logicznych). Na egzaminie warto ćwiczyć identyfikację po samym symbolu elementu po stronie wyjściowej.