Wzmacniacz w układzie OE (wspólny emiter) rozpoznaje się po tym, że sygnał wejściowy jest doprowadzany do bazy, a sygnał wyjściowy odbierany z kolektora. W typowym rozwiązaniu baza jest spolaryzowana dzielnikiem R1–R2, a w kolektorze znajduje się rezystor RC. Kondensatory na wejściu i wyjściu (sprzęgające) odcinają składową stałą, przepuszczając składową zmienną.
Stabilizacja spoczynkowego punktu pracy dotyczy przede wszystkim składowej stałej (DC): chodzi o to, aby prąd i napięcia w tranzystorze w stanie bez sygnału nie "uciekały" przy zmianach temperatury i parametrów tranzystora. Kluczowym elementem stabilizującym jest rezystor w emiterze (RE). Gdy prąd emitera rośnie, spadek napięcia na RE rośnie, co zmniejsza napięcie baza–emiter i przeciwdziała dalszemu wzrostowi prądu. To jest klasyczne ujemne sprzężenie zwrotne dla DC.
W praktyce często dodaje się kondensator równolegle do RE. Dla DC kondensator stanowi przerwę, więc stabilizacja punktu pracy nadal wynika z obecności RE. Dla sygnałów zmiennych kondensator ma małą impedancję i "omija" RE, dzięki czemu wzmocnienie napięciowe układu OE może być większe (mniejsze lokalne sprzężenie zwrotne dla AC).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "D.", bo przedstawia emiter połączony z masą przez rezystor oraz kondensator połączony z tym rezystorem równolegle: stabilizacja DC jest zachowana, a tor AC może mieć większe wzmocnienie.
Pozostałe warianty nie spełniają typowej definicji stabilizacji punktu pracy:
- Układ z emiterem połączonym bezpośrednio do masy nie ma rezystora emiterowego, więc nie zapewnia klasycznej stabilizacji DC przez ujemne sprzężenie zwrotne.
- Układ z samym kondensatorem w emiterze nie stabilizuje punktu pracy, bo dla DC kondensator jest przerwą i emiter nie ma właściwej drogi ustalającej prąd spoczynkowy.
- Układ z rezystorem i kondensatorem połączonymi szeregowo w emiterze daje inne własności dla AC, ale dla DC kondensator w szeregu odcina prąd, więc nie realizuje typowej stabilizacji punktu pracy opartej na RE.
Wskazówka egzaminacyjna: aby ocenić stabilizację punktu pracy, zawsze analizuj tor DC (kondensatory traktuj jako rozwarcie). Jeśli w emiterze istnieje rezystor pracujący dla DC, to najczęściej oznacza stabilizację punktu pracy.
