W ocenie ścieków przemysłowych o charakterze biodegradowalnym kontroluje się takie parametry, które jednocześnie:
- opisują warunki środowiskowe i możliwość bezpiecznego wprowadzenia ścieków do odbiornika,
- pozwalają ocenić wpływ na procesy biologiczne (w środowisku i w oczyszczaniu),
- odnoszą się do składników powodujących najczęstsze problemy ekologiczne.
Parametr pH jest kluczowy, bo zbyt kwaśny lub zbyt zasadowy odczyn może działać toksycznie na organizmy wodne, zmieniać rozpuszczalność związków i zaburzać procesy samooczyszczania. Dla ścieków biodegradowalnych istotne są też biogeny: azot ogólny i fosfor ogólny. To właśnie one mogą przyczyniać się do eutrofizacji (nadmiernego rozwoju glonów i pogorszenia warunków tlenowych), dlatego są typowo uwzględniane w wymaganiach jakościowych.
Zestaw z "siarką ogólną" nie jest standardowym, podstawowym trio wskaźników dla tej klasyfikacji w ujęciu ogólnym; siarka może być ważna w wybranych branżach, ale nie stanowi tak uniwersalnego kryterium jak biogeny. Odpowiedzi zawierające "węgiel ogólny" i "temperaturę" także mogą odnosić się do pewnych analiz procesowych lub specyficznych wymagań, jednak same w sobie nie oddają kluczowego ryzyka środowiskowego związanego z dopływem związków azotu i fosforu ani nie zastępują kontroli pH.
Na egzaminie warto zapamiętać, że w pytaniach o dopuszczenie ścieków do wód często pojawiają się wskaźniki: odczyn oraz parametry związane z ładunkiem zanieczyszczeń i biogenami. Jeżeli wśród odpowiedzi występuje zestaw: pH + azot ogólny + fosfor ogólny, zwykle odpowiada on najbardziej typowemu podejściu do oceny ścieków biodegradowalnych.
