KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2016 (test 2)

PYTANIE NR 14.
Serwer DHCP przydziela adresy z sieci o adresie 192.168.0.0. Którą maskę należy przypisać sieci, aby serwer mógł nadać 510 urządzeniom pracującym w sieci po jednym adresie IP?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby DHCP mógł nadać 510 urządzeniom po jednym adresie, podsieć musi mieć co najmniej 510 adresów użytecznych.
Liczba adresów w podsieci to 2^n, gdzie n to liczba bitów hosta. Dla n=9 mamy 512 adresów, a po odjęciu adresu sieci i broadcastu zostaje 510. To odpowiada prefiksowi /23, czyli masce 255.255.254.0.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba dobrać taką maskę podsieci, aby liczba adresów użytecznych dla hostów (czyli możliwych do przydzielenia urządzeniom przez DHCP) wynosiła 510. W IPv4 w typowej podsieci (bez rozwiązań specjalnych) dwa adresy są zarezerwowane: adres sieci i adres rozgłoszeniowy (broadcast). Dlatego liczba hostów użytecznych to zwykle:

2^n − 2, gdzie n to liczba bitów części hosta.

Szukamy n takiego, by 2^n − 2 = 510. Dodajemy 2: 510 + 2 = 512. Ponieważ 512 = 2^9, otrzymujemy n = 9 bitów hosta.

Skoro część hosta ma 9 bitów, to część sieci ma 32 − 9 = 23 bity, czyli prefiks /23. Maska /23 w zapisie dziesiętnym to 255.255.254.0 (w trzecim oktecie mamy 11111110).

Dlaczego pozostałe maski nie pasują?

  • 255.255.255.128 to /25, daje 2^7 − 2 = 126 hostów użytecznych, czyli zdecydowanie za mało na 510 urządzeń.
  • 255.255.255.192 to /26, daje 2^6 − 2 = 62 hosty użyteczne, również za mało.
  • 255.255.252.0 to /22, daje 2^10 − 2 = 1022 hosty użyteczne. Taka maska "zadziałałaby" w sensie zmieszczenia 510 urządzeń, ale nie jest minimalnym doborem i nie odpowiada dokładnie wymaganiu wynikającemu z obliczenia dla 510 hostów. W testach egzaminacyjnych oczekuje się zwykle maski dobranej na podstawie rachunku minimalnej liczby adresów.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się liczba bliska potędze dwójki minus 2 (np. 510, 254, 126), często oznacza to, że właściwa podsieć ma rozmiar dokładnie 512, 256, 128 adresów, a więc łatwo dobrać prefiks.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Policz liczbę bitów hosta: to bity zerowe w masce (32 minus długość prefiksu). Następnie oblicz liczbę adresów: 2^n. Dla typowej podsieci IPv4 hosty użyteczne to zwykle 2^n − 2 (adres sieci i broadcast).
W klasycznej podsieci IPv4 jeden adres identyfikuje sieć (wszystkie bity hosta = 0), a jeden jest adresem broadcast (wszystkie bity hosta = 1). Tych dwóch adresów nie przypisuje się urządzeniom, więc odejmuje się je od puli.
Prefiks /23 odpowiada masce 255.255.254.0. Taka podsieć ma łącznie 512 adresów (2^9), a adresów użytecznych dla hostów zwykle 510 (512 − 2). To typowy wybór pod około 500 urządzeń.
Tak, bo 255.255.252.0 (czyli /22) daje zwykle 1022 adresy użyteczne, więc 510 urządzeń się zmieści. Jednak w zadaniach egzaminacyjnych zwykle szuka się maski dobranej z obliczenia minimalnej puli; dla 510 idealnie pasuje /23.
510 to charakterystyczna liczba, bo jest równa 512 − 2. A 512 to potęga dwójki (2^9). To sugeruje 9 bitów hosta, czyli prefiks /23. Takie liczby (254, 126, 62) często "podpowiadają" właściwy rozmiar podsieci.
Dla samej liczby hostów kluczowy jest rozmiar podsieci (prefiks), a nie konkretna wartość 192.168.0.0. Ten adres mówi, od jakiej sieci startujesz. Przy /23 zakres obejmie dwie sieci klasy /24, np. 192.168.0.0–192.168.1.255.
DHCP działa w ramach skonfigurowanej puli i parametrów sieci. Maska podsieci określa, które adresy należą do tej samej sieci logicznej oraz jakie wartości są prawidłowe dla hostów. Zbyt mała podsieć spowoduje wyczerpanie puli i brak adresów dla kolejnych klientów.
Najczęściej myli się liczbę wszystkich adresów z liczbą adresów użytecznych (brak odjęcia 2), wybiera się "na oko" /24 bo to popularne, albo myli się prefiks /23 z /22. Pomaga zawsze policzyć: 2^n − 2 i dopiero potem dopasować maskę.
/22 bywa użyteczne, gdy przewidujesz szybki wzrost liczby urządzeń, wiele segmentów logicznych w jednej podsieci lub chcesz ograniczyć częste zmiany adresacji. Minusem jest większa domena rozgłoszeniowa (więcej urządzeń w jednej podsieci), co może utrudniać zarządzanie.
Patrz na ostatni oktet w binarnym zapisie: 128 to 10000000 (1 bit sieci w ostatnim oktecie), więc /24 + 1 = /25. 192 to 11000000 (2 bity sieci), więc /24 + 2 = /26. Potem hosty: /25 daje 126, /26 daje 62.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 49% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Aby DHCP mógł nadać 510 urządzeniom po jednym adresie, podsieć musi mieć co najmniej 510 adresów użytecznych.Liczba adresów w podsieci to 2^n, gdzie n to liczba bitów hosta."

Źródła:

  • IETF RFC 4632: "Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan", sections on prefix length and aggregation - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4632 (accessed 2026-02-27)
  • IETF RFC 1878: "Variable Length Subnet Table For IPv4", subnet/host count tables - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc1878 (accessed 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumentacja IETF RFC dotycząca adresacji IPv4 i CIDR
  • Materiały producentów (np. Cisco) wyjaśniające subnetting i liczbę hostów
  • Ćwiczenia z subnettingu: dobór prefiksu pod zadaną liczbę hostów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego