W praktycznych układach napędowych silnik BLDC (bezszczotkowy prądu stałego) jest zasilany napięciem stałym w tym sensie, że źródłem energii dla napędu jest magistrala DC (np. akumulator, zasilacz DC lub prostownik z kondensatorem na szynie DC). Następnie elektronika sterująca (sterownik/inwerter) realizuje komutację elektroniczną, czyli odpowiednie przełączanie tranzystorów w mostku, aby w uzwojeniach stojana powstało pole wirujące.
Odpowiedź "trójfazowym." bywa wybierana, ponieważ wiele silników BLDC ma trzy uzwojenia/fazy. To jednak opisuje strukturę uzwojeń i sposób sterowania, a nie rodzaj napięcia doprowadzanego do układu. Na zaciskach faz silnika pojawiają się przebiegi przełączane (PWM) tworzone przez sterownik, ale zasilanie wejściowe sterownika jest typowo DC.
Odpowiedzi "dwufazowym." i "jednofazowym." nie opisują typowego sposobu zasilania napędów BLDC. "Jednofazowe" kojarzy się z zasilaniem z sieci AC 230 V, a "dwufazowe" nie jest standardowym ujęciem dla BLDC w kontekście zasilania (spotyka się różne konstrukcje, ale w zadaniach egzaminacyjnych BLDC odnosi się do napędu z zasilaniem DC i komutacją elektroniczną).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się BLDC, rozdziel w głowie dwa miejsca pomiaru: szyna zasilania (DC) oraz fazy silnika (przebiegi wytwarzane przez tranzystory). To pomaga uniknąć błędu "trzy fazy = zasilanie trójfazowe".
